Na afgelopen jaar zijn posities te hebben verkocht in fondsen die beleggen in schuldpapier uit opkomende markten, stapte Optimix in april van dit jaar weer in.
Dat meldt de vermogensbeheerder in zijn jongste strategiebrief.
Optimix bouwde vorig jaar zijn posities in de opkomende obligatiefondsen van Aberdeen en BlueBay in twee etappes af. Aanleiding daarvoor gaf toenmalig Fed-voorzitter Bernanke van de Federal Reserve die voor het eerst het woord ‘tapering‘ in de mond nam.
Wat volgde was een kapitaalvlucht uit opkomende landen naar Amerikaanse staatsobligaties die vanwege de oplopende rentevergoeding ineens een aantrekkelijk alternatief vormden.
Minder impact
In april maakte de vermogensbeheerder uit Amsterdam echter zijn rentree op de markt voor emerging market debt. Als reden geeft het dat nu de Federal Reserve daadwerkelijk is begonnen met ‘taperen’, de effecten op de obligatiemarkten gering blijken te zijn. Ook is de Amerikaanse kapitaalmarktrente inmiddels weer sterk gedaald.
‘Belangrijker is echter dat ook de opkomende landen zelf, daarbij geholpen door de tucht van de markt, hun economisch beleid hebben aangepast. Deze zijn hierdoor ook vanuit een fundamenteel oogpunt minder kwetsbaar geworden’, schrijven de beleggingsspecialisten Michel Alofs, Ivan Moen (foto) en Jaap Westerling.
Omdat de renteopslag op opkomende obligaties nog steeds relatief hoog is, denkt Optimix dat deze categorie momenteel weer ‘goede rendementsvooruitzichten’ heeft.
Drijkoningen
De exposure naar EMD vindt deze keer plaats via een nieuw fonds van Neuberger Berman dat onder leiding staat van de van ING Investment Management afkomstige Rob Drijkoningen.
Door vanaf de start van dit fonds deel te nemen stelt Optimix enige invloed te hebben gehad op de kaders van het beleggingsbeleid en een scherpe beheervergoeding hebben kunnen bedingen.
‘Op ons verzoek wordt binnen het fonds de blootstelling naar de Amerikaanse dollar volledig gehedged naar de euro. (…) Verder hebben we als “launching customer” een eigen participantenklasse kunnen bedingen met voldoende capaciteit voor toekomstige uitbreiding en een zeer lage beheervergoeding.’