De Federal Reserve heeft de rente gisteren volgens verwachting verhoogd met 25 basispunten. Welke stappen het Amerikaanse stelsel van centrale banken hierna zal nemen is echter onzekerder geworden.
Dat stelt Pimco in een reactie op het rentebesluit.
Het schrappen van de vooruitblik in de begeleidende verklaring in combinatie met de aankondiging om vanaf januari na elke bijeenkomst een persconferentie te houden, trok de meeste aandacht van het obligatiehuis.
‘Het onderstreept het middellange termijn dilemma van hoe je een beleid ontwikkelt voor aanhoudende groei en daarbij een goed balans vindt tussen de risico’s van oververkrapping en oververhitting van de economie.’
De laat cyclische fiscale stimulering, een vlakke Phillips curve en een hoge mate van onzekerheid over wat het neutrale renteniveau is - het niveau waarbij de economische groei begint af te remmen - maken het voor de Fed nog lastiger.
Aan de ene kant zou onzekerheid over de neutrale rente, en het feit monetair beleid met een vertraging doorwerkt op de reële economie, reden zijn om de rente geleidelijk te verhogen, of zelfs even pas op de plaats te maken om te bepalen wat het effect van zeven renteverhogingen sinds eind 2015 is geweest. De afvlakkende Amerikaanse rentecurve zou al een aanwijzing kunnen zijn dat het beleid al bijna restrictief is.
Aan de andere kant, neemt door de belastingverlagingen zo laat in de cyclus, het feit dat aantrekken van financiering nog altijd eenvoudig is en een werkloosheid op historisch lage niveaus het risico toe dat de inflatie versneld. Als de inflatieverwachting beginnen te stijgen zou de Fed terecht kunnen komen in een vervelende inflatiespiraal. Net als eind jaren zeventig, begin jaren tachtig zou er dan een recessie nodig kunnen zijn om dat in te dammen.
Op basis van de economische projecties blijft de Fed op het pad van het geleidelijk verder ophogen van de rente, en zal de inflatie naar verwachting slechts een klein beetje boven de doelstelling uitkomen.
Volgens Pimco suggereert dit dat de beleidsmakers nog altijd wat meer gefocust zijn op het risico van oververkrapping, zonder daarbij overigens het risico van oververhitting te negeren.