China is helemaal niet van plan maatregelen te nemen om haar enorme schuldenberg te laten slinken. Sterker nog, de schuld van het land zal verder stijgen en met de hervorming van staatsbedrijven zal het niet zo’n vaart lopen.
Dat stelt Pimco’s Luke Spajic, manager van diverse Azië portefeuilles aan de creditzijde, tegenover CNBC. Hij overziet zo’n 8,6 miljard dollar aan vermogen in die regio.
‘We verwachten geen grote schuldafbouw in China; er zal nog steeds significante groei van de schulden aanwezig zijn’, aldus de manager. ‘De samenstelling zou kunnen veranderen, maar de berg gaat niet krimpen.’ Ook op het gebied van de hervorming van Chinese staatsbedrijven rekent hij op slechts kleine aanpassingen.
De groeiende private en publieke schulden van China baren beleggers zorgen. Veel asset managers zien het als hét grote marktrisico. Het IMF berekende eerder dat de schulden in de niet-financiële sector in China tot 2022 zullen oplopen tot bijna 300 procent van het BBP, tegenover zo’n 240 procent in 2016. ‘Pak het schuldenprobleem aan nu het nog kan’, klonk de waarschuwing van het orgaan vorig jaar.
Groei
En hoewel Spajic tegenover CNBC dus inzet op diezelfde groei van de schuldenberg, maakt hij zich in tegenstelling tot het IMF niet zo’n zorgen. Tenminste, als de economische groei aldaar de financieringslasten blijft overstijgen.
Als de Chinese economie 6 tot 6,5 procent blijft stijgen en de inflatie rond de 2 tot 3 procent blijft, komt de nominale groei op 8 procent of hoger; een stuk hoger dan de 5 tot 6 procent rente die bedrijven moeten betalen over hun schuld.
Spajic: ‘Sterke bedrijven zouden in staat moeten zijn in hun schuldenlast te groeien en de rente vrij gemakkelijk terug te betalen. Natuurlijk, een bedrijf dat 2 tot 3 procent groeit, zal het zwaar krijgen. De schuldenlast is houdbaar als de overkoepelende groeicijfers hoog blijven, maar zal een risico vormen bij een harde landing of een grote financiële verstoring.’
Spaargeld
De Pimco-manager is niet de enige die de zorgen van beleggers over de Chinese schuldenberg probeert te temperen. Vorig jaar deed ook Optimix dat, via een strategiebrief uit naam van Michel Alofs, Ivan Moen en Jaap Westerling. Dit omdat de groei in investeringen er parallel loopt aan de groei in spaargeld.
‘Landen met een hoge schuld, zoals China, hebben hoge spaarsaldi en vice versa. Banken lenen deze spaargelden uit aan bedrijven die willen investeren. De verstrekte bankleningen staan uiteraard weer te boek als “schuld”. Dit is geen reden tot zorg als eigen spaargeld via banken wordt omgezet in investeringen. Landen met een relatief lage spaarquote kunnen minder investeren met eigen spaargeld en hebben derhalve ook minder (boekhoudkundige) schuld.’