Er zijn drie schokken ten gevolge van een negatief aanbod in voorbereiding die in 2020 een wereldwijde recessie kunnen veroorloven. Dat schrijft Nouriel Roubini, de Amerikaanse econoom die de kredietcrisis van 2008 correct voorspelde.
In een bijdrage voor het economenplatform Project Syndicate schrijft Roubini dat het in alle drie gevallen om politieke factoren gaat die de internationale relaties negatief kunnen beinvloeden. In alle gevallen is de Verenigde Staten er bij betrokken en in twee van de drie gevallen speelt China er een rol in.
De eerste potentiële schok kan veroorzaakt worden door het Amerikaans-Chinese handels- en valutaconflict. Daarin is China, na de devaluatie van de Chinese munt, door het Amerikaanse ministerie van Financiën geoormerkt als een valutamanipulator.
Achter dit conflict gaat een tweede potentiële negatieve schok schuil: de rivaliteit om de dominantie in de industrie van de toekomst: kunstmatige intelligentie, maar ook robotica, G5-technologie etc. Zo hebben de Verenigde Staten het Chinese telecombedrijf Huawei al op een lijst van buitenlandse bedrijven geplaatst die een bedreiging vormen voor de nationale veiligheid.
De derde ontwikkeling die volgens Roubini een externe, negatieve schok kan veroorzaken is de aanvoer van olie. Recent zijn de prijzen van olie weliswaar gedaald, hetgeen sterk te maken heeft met de fall-out van het handelsconflict tussen de Verenigde Staten en China, wat mogelijk tot een wereldwijde recessie kan leiden, maar de Amerikaanse econoom voegt er de kans aan toe dat het conflict tussen de VS en Iran, over de ontwikkeling van kernwapens door het laatste land, kan leiden tot een militair conflict.
In dat geval kunnen de olieprijzen sterk stijgen en een wereldwijde recessie veroorzaken, zoals ook het geval was in 1973, 1979 en 1990, aldus Roubini.
Als deze conflicten kunnen in potentie zorgen voor stagflatie, zodat de prijzen van import van consumentengoederen en technologiecomponenten wordt opgedreven en de wereldwijde supply chain kan ondermijnen. Het Amerikaanse-Chinese conflict leidt al tot deglobalisering, omdat bedrijven niet meer kunnen vertrouwen op de aanvoer van componenten en halffabrikaten en bijzondere grondstoffen en edelmetalen.
Roubini vraagt zich af wat centrale banken kunnen doen als het tot een implosie van het wereldwijde handelssysteem komt. Toen in de jaren zeventig sprake was van zo’n stagflatie-schok, toen trokken monetaire autoriteiten de teugels in hun beleid aan.
Nu zitten de centrale banken juist op een expansief beleid omdat de inflatie onder de doelstelling van 2 procent blijft en zij die daar naar dat niveau willen optrekken. De economische groei wordt nu vooral gedreven door consumptie, maar als er een negatieve aanbodschok komt dan zal dat niet voldoende zijn en is een wereldwijde recessie onvermijdelijk.
Lees hier de integrale tekst van de analyse van Nouriel Roubini