Er vloeien grote sommen geld richting smart beta fondsen, maar beleggers doen er goed aan zich beter in de producten te verdiepen.
Veel van deze fondsen, die ergens het midden houden tussen actief en passief beheer, blijken namelijk minder goed te presteren dan verwacht.
Dat zegt hoogleraar Antti Suhonen van de Aalto universiteit in Finland.
Smart beta fondsen liggen op koers om eind dit jaar de grens van 1000 miljard onder beheer te passeren. Beleggers worden verleid door de claim dat de fondsen de markt verslaan terwijl de kosten over het algemeen lager zijn dan van actief beheerde fondsen.
Volgens Suhonen zijn er echter problemen zijn met de ‘robuustheid’ van smart beta fondsen. Tegen de Financial Times zegt hij: ‘Beleggers in smart beta vereist goede educatie, due diligence, monitoren van de beleggingen en, het meest belangrijke, een strategische en realistische bepaling van de doelstellingen voor de strategieën.’
De hoogleraar is onder meer kritisch over de ‘back tests’ van smart beta fondsen. Een dergelijk test geeft beleggers een indruk hoe een nieuwe strategie het in het verleden zou hebben gedaan.
Data-mining
Hij stelt providers zich soms schuldig maken aan ‘data-mining’ waarbij net zolang verschillende data wordt getest totdat het gewenste resultaat is behaald. Ook wijst hij op een ‘gebrek aan robuustheid van de handelsstrategie’ als een smart beta fonds eenmaal live gaat.
De Sharpe-ratio tussen de resultaten uit de back test en zodra het fonds van start is gegaan verschilt volgens de FT 73 procent.
Suhonen’s onderzoek richtte zich op 215 strategieën verdeeld over vijf beleggingscategorieën. De gemiddelde back test-periode bedroeg 10,7 jaar en de gemiddelde leeftijd van de fondsen 4,6 jaar.
Ook Rob Arnott, oprichter van Research Affiliates en een pionier op het gebied van smart beta, waarschuwde eerder al dat deze populaire beleggingsstrategieën verschrikkelijk zouden kunnen uitpakken.