De Amerikaanse ‘term premium’, de extra rente die een belegger vraagt om te beleggen in langlopend- boven kortlopend staatspapier, is sinds de crisis gekelderd van 2,5 procent naar een percentage rond de nul. Het is een uiting van het scepticisme dat in de obligatiemarkt hangt rondom het normalisatieproces van centrale banken.
Dat zegt Adrian Hilton, wereldwijd hoofd van rentes en valuta bij Columbia Threadneedle Investments. ‘De meest populaire uitleg voor de val van deze “term premium”, is dat obligatiemarkten verstoord zijn door de prijsgevoelige vraag afkomstig van de opkoopprogramma’s van centrale banken.’
‘Centrale banken hebben sinds de crisis hun vermogen opgebouwd naar ongeveer een vijfde van de staatsschuld van hun eigen regering. Het is aannemelijk dat de hierdoor ontstane enorme druk op de yield curve, de “term premium” omlaag drukt en obligatieyields naar een lager niveau helpt dan in een andere omgeving.’
Dat deze “term premium” rond het nulpunt staat als het gaat om Amerika, wil volgens Hilton eigenlijk zeggen dat er geen premie staat tegenover het risico dat het toekomstige rentepad opleveren.
Hilton wil door middel van de huidige stand van deze risk premium illustreren hoe groot de kloof tussen centrale banken en financiële markten momenteel is. ‘De Fed heeft het over drie tot vier rentestappen voor volgend jaar, terwijl de markt denkt: och, misschien nog eentje in december, maar daarna?’
Normalisering
Dé vraag die Hilton en zijn sectorgenoten momenteel bezighoudt, is of deze “term premium” de komende jaren wordt genormaliseerd. Hij benadrukt dat grote kopers als de ECB en de Bank of Japan voorlopig nog niet uitgekocht zijn en mede het sentiment zullen bepalen, en bovendien: dat het centralebankbeleid niet de enige factor is die de hoogte van de premie bepaalt.
Toch denkt hij dat de premie kan herstellen. ‘Maar voor nu zijn we blij dat de steun voor deze premie zoals wereldwijde spaartegoeden, de obligatiemarkten positief kunnen beïnvloeden. Het risico compenseren.’
Dat wil volgens hem niet zeggen dat de obligatiemarkten weer opklimmen. ‘Dat kunnen ze, maar ik verwacht van niet. Tenminste, niet op grootse wijze.’