Sparen levert amper iets op. De inflatie is zoveel hoger dan de rente dat spaarders interen op hun spaargeld. In feite worden spaarders extra belast. Om toch rendement te kunnen maken dat boven de inflatie uitkomt, moeten spaarders behoorlijk wat risico nemen. Dat kan met high yield obligaties, de Morningstar-categorie die deze week onderwerp is van de top 5.
De inflatie is aan het oplopen, schrijft Morningstar-analist Jeroen Siecker in deze bijdrage voor Fondsnieuws. Het CBS melde begin april 2019 dat de consumentengoederen en -diensten in maart 2,8 procent duurder dan een jaar eerder zijn geworden. Dat is de hoogste stijging sinds augustus 2013. In februari betaalde de consument nog 2,6 procent meer dan vorig jaar.
De nominale rente op een spaarrekening is allang niet meer voldoende om het koopkrachtverlies als gevolg van onder andere de inflatie te compenseren, waardoor er een nijpende situatie is ontstaan voor spaarders. Door de inflatie af te trekken van de nominale rente kunnen spaarders de reële rentevergoeding op hun spaarbedrag bepalen. Deze reële rentevergoeding is feitelijk de vergoeding voor de aanwas van het uitgezette kapitaal (het bedrag op de spaarrekening) van de bank, die dat spaargeld belegt in de geld- en kapitaalmarkt.
Financiële repressie
Kijken we naar de ontwikkeling van de rente over de afgelopen 9 jaar van een Nederlandse staatslening met een looptijd van 10 jaar, dan valt op dat de nominale rentevergoeding begin 2010 nog 4 procent was tegen een inflatie van 3 procent: de reële rente was dus 1 procent positief. Hoe nijpend de situatie op dit moment is, blijkt uit de reële rentevergoeding bij de huidige stand van zaken. De 10 jaars rente is nu 0,085 procent en dat leidt tot een reële rentevergoeding van -2,715 procent. Dat betekent dat op dit moment het vermogen jaarlijks met 2,715 procent afneemt bij een huidig inflatieniveau van 2,8 procent.
Het laag houden van de rente onder het inflatieniveau en het verhogen van belastingen kan ook gezien worden als het heffen van belasting op spaarders. In feite wordt dan het private geld aangewend voor het spekken van de schatkist en/of het reduceren van de overheidsschuld. Dit verschijnsel heet financiële repressie.
Extra risico nemen
Maar hoeveel extra risico moet een spaarder nemen indien hij besluit om te gaan beleggen, wil hij uitkomen op een positieve reële rentevergoeding om financiële repressie het hoofd te bieden? De Morningstar-analisten hebben gekeken naar de yield to maturity binnen de diverse categorieën in vastrentende waarden en een vergelijking gemaakt op basis van de laatste inflatie cijfers (2,8 procent) in Nederland.
De categorie high yield in euro’s geeft een gemiddelde rentevergoeding op dit moment van 3,69 procent per jaar. Voor het investeren in een beleggingsfonds binnen deze categorie dient de belegger wel een flinke concessie te doen in de gemiddelde kredietwaardigheid van de investering. De gemiddelde kredietkwaliteit van een lening in een high yield fonds is namelijk gelijk aan BB of lager.
De top 5 beleggingsfondsen in deze categorie in euro’s op basis van hun rendement over de afgelopen 12 maanden tot en met maart 2019 wordt aangevoerd door Janus Henderson Horizon Euro High Yield. Dit fonds belegt tenminste 70 procent van zijn nettovermogen in bedrijfsobligaties met een kredietwaardigheid van BB+ of lager die genoteerd zijn in euro’s of Britse ponden. Het fonds kan ook beleggen in effecten met een vaste of vaiabele rentevergoeding van bedrijven of overheden. Daarnaast kan het fonds maximaal 20 procent van zijn nettovermogen beleggen in converteerbare obligaties.
Philippe Noyard
De nummer vier in dit lijstje is het Candriam Bonds Euro High Yield fonds dat al beheerd wordt door Philippe Noyard (foto) sinds 1999. Het fonds is met een analyst rating van silver beoordeeld. Het team rond Noyard bestaat uit twee andere portfoliomanagers, twee kwantitatieve specialisten en vijf analisten, die elk 50 uitgevende instellingen wereldwijd volgen. De analisten vullen hun eigen werk aan met verschillende bronnen van extern onderzoek, voor zowel de financiële als juridische analyse.
Het proces is vooral gericht op de bottom-up selectie van bedrijven op basis van fundamenteel, juridisch, en kwantitatief onderzoek. De sectorallocatie wijkt gewoonlijk niet sterk af van de index (plus of minus 10 procent per sector). Kenmerkend aan de selectie van effecten is dat de active share van het fonds, ofwel het percentage obligatieposities dat afwijkt van zijn BofAML Euro High Yield BBB Niet-financieel 3 procent Constrained Index, historisch tussen de 65 procent en 80 procent ligt.
