In mijn column van vorige maand noemde ik de Amerikaanse regering met haar oorlog tegen Iran een stel roekeloze idioten. Die (dis)kwalificatie staat wat mij betreft nog steeds recht overeind, voor zover er nog iets overeind staat in de Golfregio. Met de aankondiging om dan maar de hele Straat van Hormuz af te sluiten, is Trump inmiddels letterlijk afgezakt tot het niveau van mijn cynische column serie “Floating Junk Unlimited”.
Wat een bagger-idee is dit! Je wilt per se die zeeweg openkrijgen en als dat met bommen en gesprekken niet lukt, sluit je hem helemaal af door er een flottielje marineschepen af te meren? Zodat de hoop op spoedige energieleveringen voor Europa en Azië voorlopig gevlogen is?
Of dacht Donnie dat de VS als grootste olieproducent hier dan de zoete vruchten van zou plukken? Uiteindelijk wordt de directe fysieke beschikbaarheid van olie (-producten) wereldwijd zo nijpend, dat ook de VS die schaarste zal voelen. Dit is niet meer een micro-, maar een heus wereldwijd macro-probleem. Ook de Amerikaanse raffinaderijen zullen dat ervaren en de consument natuurlijk net zo, met steeds hogere prijzen.
Donnie’s aanvankelijke idee, namelijk Iran juist toe te staan om haar olie aan de rest van de wereld te verkopen, bracht in elk geval enige verlichting van die olie-schaarste. Deze blokkade zet alles weer op scherp en kan ik alleen maar betitelen als ‘Floating Junk’.
De pijn die dit zal doen in Azië en Europa, zal het geopolitieke steekspel van de laatste jaren weer een nieuwe impuls geven. Zal China haar export van ‘rare earth materials’ aan de VS heroverwegen? Komen er weer nieuwe handelsbelemmeringen?
Iran zelf zal nog het minste onder de indruk zijn van deze blokkade. Haar pijngrens lijkt me heel wat hoger te liggen dan in de meeste andere landen. Trump schiet dus weer eens in eigen voet, sterker nog, hij schiet er waarschijnlijk helemaal niets mee op. Heel lang kan dit toch niet gaan duren, voordat hij zijn bekende TACO-kaart zal trekken.
De belangrijkste reden daarvoor is het risico voor de de olieprijs, de inflatie en de verkiezingen in de VS: helaas hangen die drie factoren sterk met elkaar samen. Donnie bluft dus, zoals zo vaak, en misschien gaat hij vanwege pure armoede en wanhoop opnieuw oorlog voeren. Alsof dat de olieprijs, de inflatie en de verkiezingen zal helpen.
Nee, de ideeën die Trump float, zijn meestal gewoon junk. En hij heeft er eindeloos veel van, dat is misschien nog wel het ergste. Vandaag Iran, morgen Cuba, straks weer Groenland. Inmiddels hebben Spanje en Frankrijk het nu ook bij hem verbruid. Maar afgelopen maandag begon zijn favoriete sprookje, met een koning, een koningin en een prinses. Die hebben ze niet in de VS. Uitgerekend ons land, dat gespeend is van al te veel glitter en glamour, maakte Donnie weer even gelukkig. Daarna ging zijn moeilijke leven weer verder, midden in al zijn Floating Junk Unlimited
Wouter Weijand werkte van 1983 tot 2025 in assetmanagement, onder meer als (lead) portfoliomanager in obligaties, aandelen, vastgoed, illiquide beleggingen en uiteindelijk ook als CIO.