Een duurdere dollar staat gelijk aan een liquiditeitsschok. Stijgt de Amerikaanse munt veel verder, dan wordt het tricky. Vooral voor opkomende markten.
Dat stelde macrostrateeg Witold Bahrke van Nordea Asset Management woensdag tijdens een mediabijeenkomst in Amsterdam waar hij zijn verwachtingen over de tweede helft van 2018 van een toelichting voorzag.
De Amerikaanse munt is sinds half april bezig aan een opmars. De Dollar Index Spot van financieel persbureau Bloomberg, waarbij de waarde van de munt wordt vergeleken met de grootste valuta’s ter wereld, staat bovendien op het hoogste punt sinds begin januari.
Bahrke rekent erop dat er nog wel wat meer in het vat zit voor de dollar. Voor het jaareinde zet hij in op een niveau van 1,05 tot 1,10 als het gaat om de eurodollar. Excessievere stijgingen dan dat verwacht hij niet. ‘Maar als ik het mis heb en dat wél gebeurt, dan raad ik beleggers aan naar de uitgang te vluchten.’
Een grote sprong kan namelijk nogal wat gevolgen hebben, legt Bahrke uit. ‘Waarom deden risicocategorieën het zo goed in 2017? Vanwege de dollar. Die zwakke dollar vormde een enorme positieve factor voor risk assets. Hoewel ik niet verwacht dat de dollarbeweging volledig gaat draaien, begint de tegenwind voor de munt te verdwijnen.’
Oorzaken
De strateeg ziet een tweeledige oorzaak voor de aansterkende munt. Enerzijds de Amerikaanse inflatie die op cyclische basis aan het versnellen is, terwijl het inflatiecijfer van Europa laag blijft. ‘Hoofdpijn voor Draghi, meer opwaarts risico voor het verkrappingsbeleid van de Amerikaanse Federal Reserve’, aldus Bahrke. Minder dollars in de markt zorgen er in de regel voor dat de dollar aan kracht wint.
En dan is er nog het gehele groeiplaatje dat begint te veranderen. Bahrke: ‘Vorig jaar was er sprake van wereldwijd herstel. En wat doen beleggers als de wereldwijde economie in een goede conditie is? Dan nemen ze meer risico’s, en laten ze in Amerikaanse dollars genoteerde beleggingscategorieën links liggen vanwege het defensieve karakter daarvan. Opkomende markten daarentegen zijn dan populair.’
Maar inmiddels begint die wereldwijd gelijkopgaande groeibeweging scheurtjes te vertonen, analyseert de strateeg. ‘Waar het GDP-cijfer van opkomende markten sneller begint te stijgen, begint de economische groei in China juist verder te vertragen.’ En dat kan er volgens hem voor zorgen dat opkomende markten ineens een stuk minder aantrekkelijk worden.
Kansen
Toch betekent dat niet dat beleggers nu massaal hun beleggingen in meer risicovolle categorieën van de hand moeten doen, argumenteert hij. ‘Maar zorg er wel voor dat je beleggingen niet te veel correleren met de revisie van de markt.’ Zelf zet hij aan de risicovolle kant het liefst in op alternatives.
Binnen credits vindt hij bedrijfsobligaties met een korte looptijd een goede belegging, en ook bedrijfsobligaties met een hoge kredietkwaliteit. Daarnaast ziet hij Amerikaanse staatsobligaties nog altijd als goede optie. ‘Mocht de Amerikaanse tienjaarslening richting de 4 procent gaan, dan zullen obligaties het beter doen dan aandelen. In dat geval breken lastige tijden aan voor aandelen. High Grade covered bonds hebben het dit jaar tot nu toe eigenlijk het beste gedaan. Super saai.’
Het marktklimaat wordt ruiger, is de conclusie van de strateeg. En het macroregime verandert. Dat vraagt om flexibiliteit, benadrukt hij, waarbij hij een risico aankaart: credit-etf’s. ‘Heel populair momenteel, maar beleggers beseffen niet altijd dat het onderpand illiquide is. Dat is nu nog geen issue, maar als de creditspread begint op te lopen, wordt dat een bottleneck. Wat zijn de gevolgen als uitgevers van deze etf’s hun onderliggende stukken niet meer kwijt kunnen als klanten van de etf’s af willen?’