‘Unconstrained’ beleggingsfondsen zijn de afgelopen vijftien jaar flink in populariteit gestegen. Hun flexibele aard stelt ze in de gelegenheid een hoger extra rendement te behalen.
Maar in de praktijk komt daar weinig van terecht, zo blijkt uit een studie door Vanguard.
Tussen januari 1998 en juli 2013 steeg in de VS het aantal unconstrained fondsen van 61 naar 110, het vermogen onder beheer verzesvoudigde tot zo’n 356 miljard dollar.
Go-anywhere
Morningstar classificeert deze fondsen als ‘flexible asset allocation‘, maar ze worden ook wel ‘go-anywhere’ fondsen genoemd. Managers zijn daarbij niet gebonden aan een bepaalde beleggingsstijl, of beperkingen ten aanzien van de allocatie naar regio’s en sectoren, de marktkapitalisatie of andere zaken.
Wordt met die grote bewegingsvrijheid ook een superieur rendement behaald? Nee, concludeert de Amerikaanse aanbieder van indexfondsen.
Gemiddeld behaalden de unconstrained fondsen in de onderzochte periode geen alpha. ‘Net als met andere actieve beleggingsstrategieën presteert de meerderheid van de fondsen na aftrek van kosten ondermaats.’