De Fed staat aan de vooravond van een nieuwe verhogingscyclus, terwijl de ECB zijn rentebeleid in de wacht heeft gezet. Aegon Asset Management nodigde enkele ‘insiders’ uit hun licht te laten schijnen over deze monetaire beleidsdivergentie.
‘De werkloosheid in de Verenigde Staten daalt met een snelheid van 1 procentpunt per jaar, over een half jaar staan we op het punt waar de vorige renteverhogingscyclus begon’, zegt Gerard Moerman (foto), hoofd rente en geldmarkten van Aegon AM tijdens een bijeenkomst over centrale banken op het Haagse hoofdkantoor van de gelijknamige verzekeraar en vermogensbeheerder.
Fed verhoogt sneller
‘De Amerikaanse economie is nabij een staat van oververhitting’, vervolgt Moerman. Hij haalt een peiling onder Fed-bestuurders aan die uitwees dat ze verwachten dat de beleidsrente, nu 0,25 procent, sneller zal oplopen dan de markt voorziet.
Onder meer op basis van deze inschatting, anticipeert Aegon op de eerste verhogingen ergens volgend jaar zomer. ‘We verwachten dat de Fed funds in 2015 naar 0,75 procent gaat en in 2016 naar 2,25 procent.’ Ondertussen worden de aankopen van obligaties door de Fed beëindigd.
De ECB houdt naar verwachting van Aegon zijn beleidsrente, de refi-rate, ongewijzigd, op 0,05 procent. Het herstel van de economie in de eurozone blijft achter en deflatie ligt op de loer. Daarom kondigde de centrale bank hier juist nieuwe stimuleringsmaatregelen aan.
Verschillen van inzicht
Aan deze divergentie in het beleid van de grootste centrale banken liggen verschillende perspectieven ten grondslag. Dit inzicht delen de sprekers bij de Asset Class-sessie, naast Moerman, Arnaud Marès, adviseur van het bestuur van de ECB, en David Zervos, hoofdstrateeg bij Jefferies.
De laatste begint zijn betoog door te wijzen op de balansen van de centrale banken. In absolute termen loopt de Fed voor in zijn expansie. Maar in verhouding tot de economie zijn het Zwitserland en Japan die aan kop gaan. Bij de ECB is als enige een daling zichtbaar, die eind 2012 begon.
De strateeg wijst erop dat Fed-voorzitter Janet Yellen heeft aangegeven de balans terug te willen brengen. ‘De werkloosheid is gedaald, vertrouwensindicatoren zijn hersteld, er is geen hoge inflatie en er is geen storm aan volatiliteit los gebarsten. Nee, we stoppen omdat het [beleid] heeft gewerkt!’
Gebrek aan investeringen
Als grootste verdienste van de Fed ziet Zervos het aanzetten van beleggers en bedrijven om weer te investeren: ‘Een economie die niet investeert, groeit niet. Kijk maar naar Japan. Daar was 20 jaar stilstand het gevolg van het toelaten van deflatie door de Bank of Japan.’
De voormalige Fed-voorzitter Ben Bernanke deed volgens Zervos het juiste door te zeggen ‘dit gaat bij ons niet gebeuren’. Hij zegt niet te begrijpen waarom de ECB ‘18 maanden op zijn handen is blijven zitten’. Maar de belofte van ECB-president Mario Draghi om de balans nu te vergroten – van ruwweg 20 naar 30 procent van het bruto binnenlands product, in de buurt van waar de Fed zit – ziet hij als hoopgevend.
‘Er is altijd een aantal mensen dat zegt dat je te veel doet en een aantal die vindt dat je buiten je mandaat opereert’, begint Marès zijn verhaal. Waarop hij Zervos toelacht: ‘Gelukkig deed jij geen van beiden.’
Hij wijst op de verschillen tussen Amerika en Europa. Hier moesten eerst de spreekwoordelijke dijken nog worden gerepareerd en verhoogd. Fiscale stimulering werkt hier niet, omdat obligaties van landen zich als die van bedrijven in betalingsproblemen gingen gedragen, aldus Marès. En de link tussen banken en landen moest worden gebroken.
‘De doelstellingen zijn redelijk gehaald, maar we zijn er nog niet’, aldus de ECB-adviseur. De balansen van banken en van hun klanten moeten verder worden gerepareerd. Vervolgens kan spaargeld weer aangewend worden voor investeringen. Ook de kapitaalmarkt heeft hier een rol in.
Implicaties voor beleggers
Voor de beleggers op deze markten heeft Moerman enkele suggesties. Al moet er dus rekening mee worden gehouden dat de Fed eerder vroeger dan later zal verhogen, blijven er voldoende mogelijkheden in vastrentende waarden.
Een strategie die de Aegon-strateeg aanbeveelt is het kopen van langere termijn obligaties met een hoger rendement en deze aanhouden tot de looptijd en het rendement zijn gedaald. ‘Iets verder op de rentecurve is afrollen mogelijk.’
‘Daarom onderwegen we looptijden van 1 tot 5 jaar, overwegen we 5 tot 20 jaar, maar onderwegen dan weer langer dan 20 jaar.’
Ook de categorie van de ‘asset backed securities’ die de ECB wil opkopen, blijft volgens hem interessant. ‘Maar dat vonden we al voor de aankondiging van de ECB.’