In hun zoektocht naar alternatieven voor traditionele manieren om neerwaartse risico’s te managen, komen steeds meer fondsmanagers uit bij valutaparen. De Duitse staatsobligatie biedt niet meer voldoende tegenwicht voor risicovolle beleggingscategorieën.
Dat zegt Karsten Bierre, hoofd fixed income allocatie binnen het Nordea-multi asset team dat bekend is vanwege het fonds met de grootste instroom in 2016: het Stable Return Fund.
Het Flexible Fixed Income Fund van de bank (3,2 miljard euro onder beheer), waar Bierre manager van is, zit om die reden tegenwoordig voor 5 tot 15 procent in defensieve valutaparen via termijncontracten.
‘We hebben gekeken welke valuta negatief correleren met risico’s, en welke positief. We doen dit dynamisch, want één munteenheid als de dollar aanhouden gaat je niet helpen. Soms klimt hij op in onrustige markten, om een volgende keer juist weg te zakken.’
Short in Nieuw-Zeelandse dollar
In de worstelende bedrijfsobligatiemarkten met de groeiende credit spreads, presteren valuta als de Japanse Yen op het moment goed. Aanleiding voor het fondshuis om deze munt aan te houden ter bescherming. In eenzelfde situatie presteren de Australische en Nieuw-Zeelandse dollar negatief. In deze munten heeft Nordea AM daarom momenteel juist shortposities opgebouwd.
Lopen de credit spreads uit, dan zorgen de longposities in munten zoals future contracts op de Japanse Yen tegenover short-posities op de Nieuw-Zeelandse dollar ervoor dat de risicobalans in het Flexible Fixed Income Fund behouden blijft. De beschermende valutaparen worden dynamisch gekozen. ‘Ze veranderen in de loop der tijd, omdat hun correlatiefuncties evolueren’, aldus Bierre.
‘Ze bewegen als staatsobligaties, en de correlaties zijn significant én redelijk stabiel.’ Maar, voegt Bierre toe, valuta zijn wél volatieler dan staatsobligaties. Reden voor de Deen om het aandeel in defensieve valuta niet verder te verhogen dan 15 procent van de portefeuille.
Bierre bemerkt dat steeds meer fondshuizen die strategie kiezen, en meer alloceren naar valuta. ‘We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Waarin iedereen behalve naar rendementen, ook naar nieuwe manieren van veiligheid zoekt. Dit is er één van.’
Waarde zoeken
Waarde vinden in de huidige fixed income markt is eveneens een uitdaging, beaamt hij. ‘Aantrekkelijke rendementen halen op de lange termijn is bijna niet te doen met de huidige lage yields op obligaties en de krappe spreads. Zeker nu de centrale banken richting normaliserend beleid bewegen. In Amerika, maar uiteindelijk ook in Europa.’
Toch is het volgens Bierre geen oplossing dan maar helemaal weg te blijven bij fixed income. ‘Maar je kunt je portefeuille wél op een andere manier indelen. De afgelopen periode hebben wij de posities in Europese staatsleningen wat afgebouwd, en zijn juist zwaarder in staatsobligaties buiten Europa gestapt. Daar is sprake van een meer normaliserende economie en normaliserend monetair beleid.’
Meer tactisch alloceren
Assets met negatieve correlaties vinden, is volgens hem de oplossing op de lange termijn een fixed income portefeuille kan helpen aan meer rendement en behoud van veiligheid. Op de korte termijn maakt Nordea AM meer gebruik van tactische allocatie dan in het verleden.
‘Vroeger bewoog Europees high yield complementair aan hoogwaardige staatsleningen. Verloor high yield, dan sterkte staatsobligaties met ongeveer eenzelfde percentage aan. Op die manier kon je je risico in balans houden via strategische allocatie. Maar nu werkt dat niet meer zo. Daalt high yield, dan kun je er niet meer op vertrouwen dat staatsobligaties aansterken.’
Dat meer tactisch alloceren - Nordea alloceert voor haar flexible fixed income fund momenteel een derde deel tactisch, de rest is strategisch - biedt volgens Bierre uitkomst. ‘Spanje, de nieuwe Fed-voorzitter: al dat soort actuele, politieke thema’s hebben invloed op de prestaties van je portefeuille, maar stevige tactische én strategische allocatie levert je veel meer op op de lange termijn.’