VEB: Dijsselbloem kortzichtig over bonus

veb_genderen_van_ronald_0.jpg

Bonussen voor anderen zijn nooit populair, zeker niet in tijden van economi

sche tegenspoed. De recent aangekondigde maatregel van minister Dijsselbloem om variabele beloningen van beheerders van beleggingsfondsen te maximeren is politiek en maatschappelijk gezien dan ook niet erg riskant. Torenhoge bonussen en het daaruit voortvloeiende roekeloze gedrag van bankiers worden gezien als aanjagers van de crisis. Het is opvallend dat de minister veel verder gaat dan Europese plannen over bonuslimieten. Hij wil de bonus voor fondsbeheerders maximeren tot twintig procent van het vaste salaris.Met zijn plan gaat de minister te kort door de bocht, schrijft Ronald van Genderen in een discussiebijdrage voor Het Financieele Dagblad.

Natuurlijk is het aanpakken van excessieve beloningen noodzakelijk, want die zijn niet in het belang van de fondsbelegger. Maar het brengt ons niet verder om alleen naar de hoogte van de bonus te kijken.

Belangrijke randvoorwaarden
Bonussen zijn nuttig om de belangen tussen fondsbeheerders en fondsbeleggers meer op één lijn te brengen, maar daar horen dan wel belangrijke randvoorwaarden bij. Alleen fondsbeheerders die de markt verslaan zouden recht mogen hebben op een bonus. Andere doelstellingen, zoals hoe goed het fonds verkoopt, zouden geen invloed op de bonus mogen hebben.

De fondsbeheerder ontvangt zijn bonus niet meer direct in contanten, maar achteraf in aandelen van het eigen fonds. Door pas achteraf, na een aantal jaren uit te keren, kan beter rekening gehouden worden met prestaties op lange termijn.

Daarnaast moet het mogelijk zijn om een uitgekeerde bonus terug te eisen wanneer de fondsbeheerder onder de maat presteert (clawback). Of om hem eerst verliezen uit het verleden goed te laten maken voordat een bonus opnieuw aan de orde is.

Meer transparantie
Tot slot moet de transparantie over de beloningsstructuur van fondsbeheerders drastisch verbeteren. Beleggers hebben er belang bij om te weten hoe zijn fondsbeheerder wordt beloond.

Vooral de structuur en de factoren waar de variabele beloning van afhankelijk is, zijn belangrijk.

Het sterk aan banden leggen van bonussen is een logische stap om een herhaling van roekeloos gedrag te voorkomen. Maar een strikte limiet op bonussen is niet de volledige oplossing.

Het verleden heeft geleerd dat de sector creatief genoeg is om dergelijke rigide maatregelen te omzeilen. Dat zou Dijsselbloem toch moeten weten.

Ronald van Genderen is senior bedrijfseconoom bij de VEB. Bijdragen van derden geven niet per definitie de opvatting van de redactie van Fondsnieuws weer, maar zijn bedoeld als discussiebijdrage.

Author(s)

Ronald van Genderen