Stefan Duchateau

De Amerikaanse werkgelegenheidsstatistieken die afgelopen vrijdag werden gepubliceerd bevatten enkele hoogst verbazende cijfers, die zowat alle waarnemers perplex lieten staan. De weerbaarheid van de Amerikaanse (en overigens ook Europese) economie in het algemeen en de arbeidsmarkt in het bijzonder vormt op zich al geruime tijd geen verrassing meer maar met een dergelijk exploot werd geen rekening gehouden.

De vraag of 2023 een beter jaar zal worden als het vorige, zullen we pas met zekerheid binnen een 50-tal weken kunnen beantwoorden. Inderdaad, een ronduit ontgoochelende repliek op een nochtans volkomen verantwoorde vraag. Dit bevestigt de karikatuur dat economisten enkel accuraat kunnen voorspellen als het om het verleden gaat. 

Na de bekendmaking van de meest recente cijfers over de evolutie van de kleinhandelsprijzen in de VS, leek het beleggingsklimaat helemaal op te klaren. Uit de statistieken bleek immers een verrassende afname van (bijna) alle deelindicatoren van de CPI-index. 

Grafiek 1: CPI-kerninflatie, maand-op-maand en jaar-op-jaar groei 

De paniekerige reactie van de centrale banken leidde tot een de verschroeiende versnelling van de beleidsrente in de VS, die ook de ECB verplichte tot scherpe verhogingen van haar depositietarieven. Alle verzuchtingen ten spijt, rest ons enkel nog de vraag hoelang en tot hoever deze uitspatting zich nog zal uitrekken en hoeveel (vermijdbare) economische schade dergelijk beleid heeft aangericht. 

Er resten ons nog wel enkele weken tot we het jaar 2022 definitief mogen begraven, maar we vrezen dat die tijd te kort zal zijn om het tij op de financiële markten voldoende te keren om alsnog uit de dieprode cijfers te geraken.

Dit miserabele jaar zal de geschiedenis ingaan om vele (betreurenswaardige) redenen maar zeker ook omdat het bijna afgelopen jaar het annus horribilis was waarvoor beleggers vrezen. We weten vanzelfsprekend dat dergelijke tegenslagen zich kunnen voordoen maar ook dat -mits enig geduld- er een recuperatiefase volgt. 

(…) en bij de uitbreiding de rest van de wereldbeurzen. Al is het nooit goed om te veralgemenen. In contrast met de kommer en kwel op de financiële markten, flirten de Indische beurzen met hun topniveaus en was de Roepie één van de weinige munten die de US $ in zijn opwaarts pad kon volgen, tot deze laatste recent uitpakte met een verschroeiende versnelling en ook de Indische munt het nakijken gaf, zoals het eerder de euro, het Britse pond en de Yuan was overkomen. 

Over de telgen van het roemruchte geslacht van de felis silvestris catus zal u ons niet snel iets kwaads horen vertellen. In tegenstelling tot hun viervoetige aartsvijanden -die u zonder verpinken voor één hondenbrok méér zullen verraden- hebben deze edele huisdieren er oprecht en vrijwillig voor gekozen om het lot van de mensheid te verzachten met hun aangename gezelschap.

Intussen houden ze ook uw woonst knaagdiervrij en ruimen ook de zwakke exemplaren van het vogelbestand in uw tuin op. Kwestie van ook deze soort gezond te houden. 

Wie nu nog niet zeeziek is van al dat gedein op de financiële markten, beschikt over een stevig stel zeemansbenen. Zonder meer een goede eigenschap om het evenwicht te bewaren op deze woeste baren en zich niet te snel te laten afschrikken door kortstondige turbulentie.

Het laat toe om de opportuniteit op lange termijn te benutten en met de nodige gelatenheid tijdelijke tegenslagen te absorberen. 

Grafiek 1: Evolutie Wereldindex aandelen sinds 01/01/1991 (start is 100)

De versnelde terugval van de aandelenkoersen in de VS vertaalde de plotse, sterke toename op een driedubbele opsprong van de Amerikaanse beleidsrente waarbij men, met een reuzensprong van 75 basispunten, de oplopende inflatiecijfers de pas wil afsnijden. Dat de Amerikaanse centrale bank deze grote stap ook effectief zal zeten, werd intussen bevestigd na de FOMC-vergadering van 15 juni.

Opgezweept door onheilstijdingen over de evolutie van de inflatie-indicatoren sloeg een paniekerige meute beleggers vorige week een bres in haar eigen verdedigingsgordel, die tot dan relatief goed stand had gehouden. 

De aandelenmarkten hadden tot dan toe de geopolitieke spanningen, de dreigende inflatie-indicatoren en het oorlogsgeweld redelijk goed verteerd maar moesten de afgelopen dagen toch enkele mokerslagen incasseren, nadat er verregaande onrust was ontstaan over het toekomstige rentebeleid van de Amerikaanse Federale bank.