Banque de Luxembourg Belgium ziet ruimte voor organische groei op de Belgische markt, maar houdt ook rekening met nieuwe consolidatiebewegingen na de fusies en overnames van de voorbije jaren. ‘In dat geval zien we voor ons eerder een rol van overnemer dan van prooi weggelegd’, zegt topman David Schmidt van de private bank.
Voor Schmidt, sinds 2018 de managing director van Banque de Luxembourg Belgium, is het geen verrassing dat buitenlandse groepen interesse hebben in de Belgische markt. Zowel Degroof Petercam als Nagelmackers vielen in Franse handen.
‘Naast het feit dat België een land is met grote vermogens, heeft ons land nog een kwaliteit: de verschillen in rijkdom zijn niet zo enorm als in sommige andere landen. Het rijkdom is dus vrij goed verspreid’, zo vertelt hij in een gesprek op het hoofdkantoor in Brussel.
‘Wat er ook over gezegd wordt, het ondernemerschap is erg levendig in ons land. Wat je almaar vaker ziet, is dat succesvolle ondernemers relatief vroeg hun onderneming verkopen. Zo ontstaat een patrimonium, waarbij ze een deel willen herinvesteren in nieuwe activiteiten, want het blijven ondernemers. Maar ze begrijpen dat ze ook een spaarpot moeten opbouwen.’
Waar plaatst u Banque de Luxembourg in dat Belgische landschap?
David Schmidt: ‘We hebben een lange geschiedenis met het Belgische cliënteel, dat vroeger naar Luxemburg moest afzakken om bediend te worden. Sinds 2010 zijn we aanwezig in België. Eerst in Aarlen en daarna in Brussel. Vanuit onze historiek worden we eerder als een Franstalige bank gepercipieerd, maar we hebben inmiddels ook een vestiging in Sint-Martens-Latem, met Vlaamse private bankers voor ons Vlaamse cliënteel.’
‘Vandaag zit onze Belgische private bank in een meer mature fase, waarbij we commerciële mensen aanwerven voor verdere expansie. We mikken daarbij op vermogenden die zich niet meer kunnen terugvinden in het relatief gestandaardiseerde aanbod van de retailbanken of van de ‘pure players’ die een deel van hun ziel kunnen verliezen door het gigantisme als gevolg van de fusies.’
Wat bedoelt u met ‘gigantisme’?
‘Een overindustrialisering van het productaanbod, waarbij de klant niet meer echt als persoon, maar meer als distributiekanaal gezien wordt. Dat is misschien de realiteit bij sommige andere banken, enigszins onder druk van de aandeelhouder die steeds meer winst wil. “Uiteindelijk heb ik producten die ik moet zien te pushen bij de klanten”, is dan de meedogenloze industriële logica waar de bankier in kan terechtkomen.’
Meer consolidatie heeft minder personalisatie tot gevolg?
‘In elk geval ontstaat het risico daartoe bij de grote groepen en hun top-down logica. Er wordt aan de top een strategie uitgewerkt waarvoor daarna verkoopkanalen gezocht worden. Het is een aanpak die niet de onze is. We doen niet aan segmentatie. Elke klant behandelen we als een individu en wat we hem aanbieden is een volledig gepersonaliseerd en open aanbod.’
Maar jullie werken toch ook met vermogensdrempels?
‘Dat is een virtuele drempel, die 1 miljoen euro belegbaar vermogen bedraagt. Maar die is virtueel, omdat we ook klanten aanvaarden die potentieel hebben en 500.000 euro vermogen bezitten. Vrije beroepers aan het begin van hun carrière zijn een goed voorbeeld. Zij hebben niet noodzakelijk al een groot vermogen.’
Verwacht u nog meer fusies en overnames op de Belgische markt?
‘Het volstaat te kijken naar het recente verleden. Ik denk dat de consolidatiebewegingen zullen verdergaan, zelfs al is de Belgische private banking markt eigenlijk geconcentreerd tegenover de hypergefragmenteerde markten als Duitsland, Frankrijk of Italië. In die dynamiek zou ik zeggen dat we eerder in de positie van overnemer zitten dan het omgekeerde. Maar onze prioriteit is op dit moment organische groei.’
Veel vermogende families werken met twee of drie verschillende private banken. Vraagt u van hen een volledig zicht op hun vermogen?
‘Ja, zo’n volledig beeld is nodig om de blootstellingen en de risico’s te piloteren. Het is een kwestie van een vertrouwensrelatie op te bouwen met de klant, waarbij om familiale redenen het vermogen inderdaad op verschillende plaatsen verdeeld kan zijn en er voorwaarden of beperkingen spelen.’
Een van de heetste hangijzers in financieel België is de meerwaardebelasting. Experts suggereren vaak individuele aandelenlijnen te ‘verpakken’ in bijvoorbeeld Luxemburgse verzekeringen of fondsen, om zo de belasting te ontwijken.
‘Dat is een levendig debat. Vooreerst zijn er - niet zozeer bij ons cliënteel - vermogenden die graag hun individuele lijnen blijven beheren. Denk aan stock pickers voor wie het een liefhebberij is. Het is duidelijk dat de gewijzigde fiscaliteit in hun nadeel gaat spelen.’
‘Wat de wrappers betreft, zijn we agnostisch, want elke formule - of het nu een Sicav is of een verzekeringscontract van het type Tak-23 - heeft zijn voor- en nadelen. Bij een verzekeringsproduct heb je bijvoorbeeld de premietaks van 2 procent. Er bestaat geen unieke waarheid, de beste oplossing hangt af van wat je persoonlijke financiële situatie is. Voor successieplanning kan bijvoorbeeld de burgerlijke maatschap de beste oplossing zijn. Het is precies de redem waarom ik vind dat de industriële aanpak nooit de juiste kan zijn.’
Wordt het persoonlijke advies van de private banker op termijn niet overbodig door artificiële intelligentie?
‘Wat de jongere beleggers niet hebben, is de historische ervaring van crisissen zoals 2000 of 2008. Door de opkomst van trading apps en generatieve AI wordt beleggen gebanaliseerd. Jonge beleggers hebben de indruk dat ze alles beheersen, maar ze missen het historische kader. Ze hebben de financiële crisis van 2008 niet meegemaakt en zij die na Covid zijn ingestapt, hebben zelfs nog niet echt een grote en langdurige beurscorrectie meegemaakt. Ze zien de beurs misschien dus als een spel waarbij je bijna altijd wint.’
‘Het volstaat niet meer een portefeuille samen te stellen met gewoon cash, aandelen en obligaties. Om schokbestendig te zijn, moet je breder diversifiëren’
Behalve dan vorig najaar, toen Bitcoin - voor veel jongeren hun instapbelegging - hard naar beneden knalde.
‘Precies. Ze leren het daardoor op de harde manier. Zeker in de huidige context moet je goed beseffen wat de building blocks zijn van je portefeuille en hoe je die moet beheren.’
Omdat een harde neerwaartse schok niet uit te sluiten valt?
‘Dat is duidelijk een thema dat leeft. Het volstaat niet meer een portefeuille samen te stellen met gewoon cash, aandelen en obligaties. Om schokbestendig te zijn, moet je breder diversifiëren met - als de grootte van het vermogen het toelaat - participaties in goud, private equity en andere alternatieve beleggingen. En geografisch gezien moet je zo internationaal mogelijk gaan.’
Ziet u een anti-Amerikaans sentiment?
‘We zien emotionele reflexen, maar dat blijft erg marginaal wat bewegingen in de portefeuilles van onze cliënten betreft. Sommige zeggen omwille van hun politieke overtuigingen inderdaad: Ik wil niet meer in de VS beleggen. Wij zeggen hen echter dat het vanuit puur investeringsstandpunt niet verstandig is om de VS volledig links te laten liggen.’
‘Omgekeerd heb je ook mensen die alleen maar in de VS willen investeren, zich baserend op de hegemonie van Big Tech. Ja, de Amerikaanse techreuzen wegen voor 70 procent door in de wereldwijde beursindex, maar je mag niet vergeten dat de VS slechts goed is voor zowat een kwart van de wereldeconomie. “Is het wel redelijk om je beleggingen te concentreren in de VS?”, zo leggen we hen dan voor. De matige Amerikaanse beursresultaten van 2025, als gevolg van de zwakke dollar, hebben alvast aangetoond dat dit niet altijd de beste strategie is.’
Door de geopolitieke omwentelingen is ook defensie een beleggingsthema geworden.
‘Zeer zeker. Maar opnieuw: ook hier zeggen we onze klanten: U kan deze keuze maken, maar pas op als u dit thema een te groot gewicht geeft. Een Duits defensiebedrijf is bijvoorbeeld erg in de mode op dit moment (Rheinmetall, red.). Akkoord, zijn orderboekjes zitten vol en zijn vooruitzichten zijn uitstekend. Maar je moet ook kijken of de waardering van het aandeel en of het gewicht in de totale portefeuille niet overdreven is.’
Private beleggingen
Er vloeit veel inkt over private beleggingen, zoals private equity en private credit, en de liquiditeit ervan.
‘Private equity is per definitie een illiquide beleggingscategorie. Een aanzienlijk deel van de vergoeding voor de belegger hangt juist samen met die illiquiditeit. Het is een type investering dat sterk verschilt van beleggen op de beurs, in die zin dat je ongeveer tien jaar vastzit in je investering, zodat deze de tijd krijgt zich te ontwikkelen en te groeien. Vanuit dat perspectief zou men kunnen zeggen dat je – ceteris paribus – een premie ontvangt voor het dragen van die illiquiditeit gedurende de looptijd.’
‘Je kunt iets dat fundamenteel illiquide is, niet zomaar liquide maken’
‘Wanneer je dus in private equity investeert, is het essentieel om gedisciplineerd te investeren, bij voorkeur jaar na jaar, van het ene vintage year naar het andere, zodat je niet afhankelijk bent van één specifiek jaar dat zelf onderhevig kan zijn aan een ongunstige marktcyclus. In het begin is het altijd moeilijker om zich voor een lange periode te engageren, maar na verloop van tijd beginnen de kapitaaluitkeringen vanzelf nieuwe investeringen te financieren.’
De recente onrust rond private credit maakt beleggers bang om geblokkeerd te zitten in het product. De ingebouwde exitmomenten zijn beperkt, en als iedereen tegelijk naar de uitgang rent, is er geen uitgang meer.
‘Zoals gezegd is dat nu eenmaal the name of the game. Wie in private credit of private equity belegt, wordt precies beloond voor die illiquiditeit. Er bestaat geen free lunch. Je krijgt niets zonder risico of opoffering. Er zijn helaas spelers die, uit een zekere hebzucht, zeggen dat ze private beleggingen liquider zullen maken. Maar je kunt iets dat fundamenteel illiquide is, niet zomaar liquide maken.’
Banque de Luxembourg Belgium
- in België actief sinds 2010
- twee vestigingen: Brussel en Sint-Martens-Latem
- assets under management: 7,1 miljard euro
- personeelsleden: 38
- B Corp gecertificeerd sinds 2023