Han de Jong

Soms lees je iets en denk je ‘verrek, dat ik daar nooit aan heb gedacht, het is zo simpel’. Dat overkwam mij toen ik vorige week een artikel las in The Economist. Daarin werd betoogd dat de huidige combinatie van economisch pessimisme - op korte termijn gedreven door Covid-19 en op langere termijn door de teleurstellende productiviteitsgroei - en een tamelijk sterke aandelenmarkt niet zo paradoxaal is als het lijkt.

Toen de coronacrisis uitbrak en de lockdown begon, reageerde de regering snel met ondersteuningsmaatregelen. Het doel was om blijvende schade aan de economie te voorkomen door bedrijven te steunen en op die manier banen te behouden. In mijn optiek een goede beleidsreactie. Zo bleven bedrijven die te maken kregen met plotselinge, maar naar verwachting tijdelijke vraaguitval op de been.

Wat nu volgt is een tirade die ik met een zekere regelmaat afsteek. Heus, ik probeer me zoveel mogelijk in te houden, maar dat is me dit keer toch weer niet gelukt. Excuses. Prinsjesdag. En ja hoor, daar waren ze weer: lange balansen!

Afgelopen week stelde ik een document op voor een relatie over in de komende tien jaar te verwachten rendementen op diverse beleggingscategorieën. Het leek me interessant om een aantal bevriende deskundigen naar hun mening te vragen.

In augustus is het consumentenvertrouwen in Nederland gedaald, nadat het twee maanden op rij was verbeterd. Dat is heel opmerkelijk. In april maakte het consumentenvertrouwen een forse, maar begrijpelijke duikeling. In mei werd, vooralsnog, het dieptepunt bereikt. Volgens de maatstaf van het CBS was het mei-cijfer -31. 

Dat verbeterde tot -26 in juli, waarna het in augustus daalde tot -29. Vooral toenemend pessimisme over toekomstige werkloosheid duwde het cijfer naar beneden. 

In augustus is het consumentenvertrouwen in ons land gedaald, nadat het twee maanden op rij was verbeterd. Dat is heel opmerkelijk. In april maakte het consumentenvertrouwen een forse, maar begrijpelijke duikeling. In mei werd, vooralsnog, het dieptepunt bereikt. Volgens de maatstaf van het CBS was het mei-cijfer -31.

De Federal Reserve maakte vorige week bij monde van voorzitter Jay Powell het resultaat bekend van de herbezinning op de eigen strategie. Dat proces startte in januari 2019. Daarbij is de Fed niet alleen afgegaan op academische bijdragen, maar heeft zij ook haar oor te luisteren gelegd in de samenleving om van ‘gewone mensen’ te horen hoe het beleid van de Fed hun dagelijks leven raakt.

Persconferenties van Fed-voorzitter Jay Powell zijn veel interessanter dan die van de ECB-president Christine Lagarde. En ook dan die van Mario Draghi voorheen. Ik weet niet wat het is met de ECB, maar bij die persconferenties heb ik altijd het idee dat er veel ontwijkende antwoorden worden gegeven en dat het er vooral om gaat elke kritiek te pareren die in een vraag besloten zit.

Het aantal coronabesmettingen neemt weer toe. Mark Rutte, die eindelijk met vakantie mocht, wordt opgeroepen ons weer met een wekelijkse persconferentie scherp te houden. Het zou wel fijn zijn als daarbij een balans kan worden gevonden.

In 2016 oordeelde de Europese Commissie dat de Ierse overheid het Amerikaanse Apple belastingvoordelen had gegeven die neerkwamen op ongeoorloofde staatssteun. Daarom moest Apple alsnog 13 miljard euro aan belasting betalen in Ierland. Apple ging in beroep.