Han de Jong

Geen gezeik, iedereen rijk - dat was een verkiezingsleus van de onvergetelijke “Tegenpartij” die Kees van Kooten en Wim de Bie rond 1980 op de televisie toverden. Wie had kunnen denken dat een Chinese president 40 jaar later “geen gezeik, iedereen rijk” tot de belangrijkste beleidsdoelstelling in zijn land zou maken.

Ze waren bijzonder stellig. Toen de inflatie eerder dit jaar wereldwijd wat begon op te lopen, reageerden de centrale bankiers direct. Niet door het beleid aan te passen of zo, maar door de stijging gedecideerd af te doen als tijdelijk. Geen enkele reden voor wat voor actie dan ook. Inmiddels bedraagt de Amerikaanse inflatie 5,4% en duurt die hoge inflatie al veel langer dan verwacht.

De recessie vorig jaar was ongekend abrupt en wijd verspreid, zeer diep, lokte een nimmer vertoonde reactie uit van beleidsmakers en was ook weer snel afgelopen. Toegegeven, in Europa zakten veel economieën rond de jaarwisseling opnieuw in een recessie, maar de VS beleefden de kortste recessie sinds het begin van de registratie in 1854.

De huizenmarkt blijft de gemoederen bezighouden. Tienduizenden burgers sluiten zich aan bij het woonprotest, dat het marktmechanisme en vooral huisjesmelkers als hoofdschuldigen ziet. Onlangs schreef Peter Boelhouwer in het vakblad ESB dat er geen sprake is van een bubbel op de huizenmarkt en dat de markt zelfs ondergewaardeerd is.

Als beleggers voor één ding uit moeten kijken, dan is het wel een recessie. Wie het verloop van de S&P500 bekijkt, ontdekt dat “bear markets” (een koersverlies van minstens 20 procent) zich nagenoeg altijd voordoen in samenhang met recessies.

In een reeks artikelen in Wynia’s Week en de Telegraaf betoogt Eduard Bomhoff al een paar weken dat de modellen waarmee DNB de financiële positie van pensioenfondsen beoordeelt niet deugen. Hetzelfde oordeel treft de berekeningen van het CPB, op basis waarvan het nieuwe pensioenstelsel is geconstrueerd. Ook gebruiken pensioenfondsen dit soort modellen bij hun strategische asset allocatie. 

Duizenden jaren was de mensheid niet in staat de levensstandaard te verbeteren. Overleven was het devies voor het leeuwendeel van onze voorouders en dat viel lang niet mee. Alles veranderde zo’n driehonderd jaar geleden toen de markteconomie haar intrede deed. Vrije markten, eigendomsrechten, concurrentie en financiële intermediatie leidden tot technische ontwikkeling en aldus tot een stijging van de levensstandaard.

Er is een oude beleggingswijsheid die zegt dat de particuliere belegger altijd achter de markt aanloopt. Die koopt op het hoogtepunt en verkoopt op het dieptepunt. De professionele belegger doet het veel beter en verdient per saldo aan de volgzame, minder goed geïnformeerde en naïeve particulier. 

Aandelenmarkten reageerden uitgelaten op de speech die Fed-baas Powell gaf tijdens de Jackson Hole conferentie afgelopen vrijdag. Opgemerkt zij dat dit slechts een eerste reactie betreft, maar ik kan mij niet voorstellen dat beleggers uiteindelijk concluderen dat het betoog aanleiding is afscheid van aandelen te nemen.

De Nederlandse arbeidsmarkt is ongekend krap. Er zijn meer vacatures dan werkzoekenden. Dat is voor het eerst sinds 2003 toen het CBS begon met het publiceren van deze cijfers. En dan hebben we het trouwens nog niet eens over of de gezochte vaardigheden onder werkzoekenden beschikbaar zijn en, zelfs als dat het geval zou zijn, of mensen met de juiste vaardigheden op plekken (willen) wonen waar de banen zijn. Veel ondernemers kunnen geen personeel vinden.