Edin Mujagic

Het einde van de winter en het begin van de lente betekenen veel dingen. Een ervan is dat de jaarlijkse ‘ECB and Its Watchers’-conferentie in Frankfurt plaatsvindt. Uit alle windstreken strijken economen, analisten en academici neer in de monetaire hoofdstad van Europa om met elkaar en vele ECB-bestuurders over ECB-beleid te praten.

Het monetaire bos waar Christine Lagarde en de rest doorheen wandelen heeft maar één weg. Tijdens de laatste persconferentie zei de ECB-voorzitter duidelijk dat de richting van de rentereis van de bank duidelijk is, namelijk omlaag.

Tussen de Europese Centrale Bank (ECB) en haar Amerikaanse zusterinstelling, de Federal Reserve (Fed), zijn altijd grote verschillen geweest. Hun voorgeschiedenis, bestuursstructuur, modus operandi en taken lopen uiteen, evenals hun beleidsdoelen. De enige gemeenschappelijke factor was misschien het feit dat de voertaal Engels is.

De laatste maanden is er weer een duik richting pariteit te zien: de wisselkoers EUR/USD daalde van 1,12 naar circa 1,04. Kan 2025 het jaar worden waarin de belangrijkste wisselkoers ter wereld weer onder de pariteit zakt?

Als ik iemand zou moeten nomineren voor een Oscar volgend jaar, dan zou ik de president van de Europese Centrale Bank (ECB) voordragen. Die slaagt er namelijk elke keer weer in een oproep te doen aan de eurolanden hun begrotingstekorten aan te pakken en schulden te verlagen, zonder in lachen uit te barsten.

Het bestuur van de Europese Centrale bank (ECB) heeft de rentes in oktober weer verlaagd. De bank ziet de jaarlijkse inflatie in 2026 uitkomen op 1,9 procent, wat in lijn zou zijn met het streefpercentage van de ECB, namelijk 2 procent prijsstijgingen per jaar.

Sarajevo. Zagreb. Mostar. Banjaluka. Dubrovnik. Skoplje. Herceg-novi.

Het zijn mij bekende steden; ooit waren ze onderdeel van het land Joegoslavië, het land waar ik ben geboren.

Natuurlijk stond het rentebesluit en alles wat eromheen hangt begin deze maand centraal toen het bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) vergaderde in Frankfurt. En natuurlijk gingen vragen tijdens de persconferentie over wat we de komende kwartalen kunnen verwachten. En inderdaad, ook ondergetekende zat te luisteren en was geïnteresseerd daarin.

In het eerste kwartaal van dit jaar bedroeg de staatsschuld van de eurozone als geheel 88,7 procent van het bruto binnenlands product (bbp) terwijl het begrotingstekort voor dat denkbeeldige land uitkwam op 3,2 procent van het bbp. Dat berichtte Eurostat, het Europese bureau voor de statistiek onlangs. In de VS ligt de staatsschuld boven de 100 procent van het bbp en is het begrotingstekort goed voor maar liefst 7 procent van de Amerikaanse economie.

Bizar. Dat was mijn omschrijving van niet alleen de renteverlaging in juni zelf, maar ook de redenen erachter. Die renteverlaging heeft geen vervolg gekregen in juli; het bestuur van de ECB besloot de rente onveranderd te laten.