Opinie

Na bosbouw is landbouw de tweede sector in de Europese taxonomie. Persoonlijk heb ik een haat-liefdeverhouding met landbouw. Ik breng graag tijd door op de boerderij vlakbij ons huis. Tegelijkertijd maak ik me grote zorgen als ik denk aan de schade die grootschalige landbouw veroorzaakt aan onze natuur en miljarden dieren.

Toen de coronacrisis uitbrak en de lockdown begon, reageerde de regering snel met ondersteuningsmaatregelen. Het doel was om blijvende schade aan de economie te voorkomen door bedrijven te steunen en op die manier banen te behouden. In mijn optiek een goede beleidsreactie. Zo bleven bedrijven die te maken kregen met plotselinge, maar naar verwachting tijdelijke vraaguitval op de been.

Lage rentes en de ‘noodzaak’ om meer dan de inflatie en box 3-heffing te behalen, dwingt beleggingsadviseurs en private bankers om voor hun klanten de grens op te zoeken en meer risico te nemen op zoek naar de heilige graal.

Wat nu volgt is een tirade die ik met een zekere regelmaat afsteek. Heus, ik probeer me zoveel mogelijk in te houden, maar dat is me dit keer toch weer niet gelukt. Excuses. Prinsjesdag. En ja hoor, daar waren ze weer: lange balansen!

Democratie is een bestuursvorm waarbij de burgers hun volksvertegenwoordiging kiezen. Het aantal varianten om dat vorm te geven is onbeperkt en er zijn geen twee landen in de wereld die het op precies dezelfde wijze hebben gedaan. Doorgaans ligt in de grondwet vast wat de regels zijn. Dat zorgt voor continuïteit, maar maakt het ook lastig om veranderingen en moderniseringen door te voeren.

Afgelopen week stelde ik een document op voor een relatie over in de komende tien jaar te verwachten rendementen op diverse beleggingscategorieën. Het leek me interessant om een aantal bevriende deskundigen naar hun mening te vragen.

Na de coronacrisis zijn naast de monetaire sluizen ook de bestedingssluizen van overheden geopend. Wat door hen aan schuld wordt gecreëerd, wordt door centrale banken opgekocht. Hiermee zijn we in een nieuw tijdperk beland, namelijk die van ogenschijnlijk onbegrensde kwantitatieve verruiming.  

Jarenlang was het één van mijn stokpaardjes, de reshoring trend in de Verenigde Staten, ofwel de trend dat Amerikaanse ondernemingen hun productiefaciliteiten naar de VS terughalen. Het was een van de eerste tekenen van een ommekeer in globalisering. Totdat Trump aan reshoring met zijn ‘America First’ een andere lading en toon gaf en mij het plezier van deze analyse ontnam.

In augustus is het consumentenvertrouwen in ons land gedaald, nadat het twee maanden op rij was verbeterd. Dat is heel opmerkelijk. In april maakte het consumentenvertrouwen een forse, maar begrijpelijke duikeling. In mei werd, vooralsnog, het dieptepunt bereikt. Volgens de maatstaf van het CBS was het mei-cijfer -31.

De Federal Reserve maakte vorige week bij monde van voorzitter Jay Powell het resultaat bekend van de herbezinning op de eigen strategie. Dat proces startte in januari 2019. Daarbij is de Fed niet alleen afgegaan op academische bijdragen, maar heeft zij ook haar oor te luisteren gelegd in de samenleving om van ‘gewone mensen’ te horen hoe het beleid van de Fed hun dagelijks leven raakt.