Eduard Bomhoff

Het leek zo logisch: als we niet willen beleggen in Philip Morris vanwege roken als grote schuldige aan kanker en dood, dan toch zeker niet in aandelen van de wapenindustrie? Maar klopt dat? Misschien wél dat we niet willen verdienen aan moordmaterieel voor dictators. Maar is het niet goed om te investeren in uitvinders van nieuwe AI-gestuurde drones en onderzeeërs die oorlog juist proberen te voorkomen?

President Klaas Knot van De Nederlandsche Bank (DNB) reisde naar de Antillen en hield op Curaçao een doorwrochte lezing over biodiversiteit. Was dat een modieuze geste, en daarom ongepast voor een centrale bankier, of  een verziende blik op het toekomstige monetaire en financiële landschap?

Zijn eigen onderzoeksafdeling laat zien dat biodiversiteit zeker een zorg is voor de toekomst van onze planeet, maar niet voor zijn DNB. Die kan tijd en aandacht beter besteden aan andere problemen. 

De PVV heeft NSC en BBB als bondgenoten bij een exit uit de stikstof-onzin, maar zal compromissen moeten sluiten over het CO₂-beleid, en hoe dat eruit gaat zien is onduidelijk.

Zodra het stikstofbeleid is opgeheven kunnen  pensioenfondsen investeren in  woningbouw. Dat is sociaal nuttig en bij alle politieke onzekerheid nu prudenter dan positie kiezen in controverses over de toekomst van de energiesector en de industrie.

De nieuwe pensioenwet is in gevaar. Van de vier mogelijke regeringspartijen is de VVD een lauwe voorstander, PVV en BBB zijn tegen en de woordvoerder van NSC zegt de wet zo veel mogelijk te willen inperken en alleen te willen toepassen voor nieuwe premies. 

Lang geleden had ik drie periodes lang een parttime bestuursfunctie bij een heel groot pensioenfonds in Heerlen (nee, niet dát fonds, maar het andere). In de vergadering van september was ik altijd het enige lid dat er van afzag om een rentevisie te presenteren. 

Liever plaagde ik vriendelijk mijn gewaardeerde medebestuurders: wat zien jullie ook al weer als ons comparatieve voordeel vanuit standplaats Heerlen van een rentevisie? Wat kunnen wij ook al weer scherper zien dan al die andere professionals die renteprognoses afgeven?

Risicohouding meten door te vragen of de klant een groot verlies kan dragen, is prima. Pogingen om verder te gaan en allocaties aan te merken als meer of minder risicovol, blijken een stuk lastiger.

De grote strategische beleggingsbeslissingen hangen af van informatie die algemeen bekend is. Zelden heeft een belegger een informatievoordeel over rentes of beursindices of wisselkoersen. Krijgt belegger X toch het advies om meer-dan-gemiddeld te beleggen in een categorie, dan volgt logischerwijs dat er ook beleggers Y en Z bestaan die met dezelfde informatie juist beter af zijn door daar minder-dan-gemiddeld in te beleggen.