Eduard Bomhoff

Wat als AI niet een substituut is voor arbeid, maar een complement? In de medische sector gaat AI helpen om medicaties en behandelingen niet meer alleen af te stemmen op leeftijd en gewicht van de patiënt maar op veel meer karakteristieken. Met AI als een complement voor arbeid kan de opgaande trend in de beurs langer doorzetten. Sommige analisten zien zelfs een lange opgaande golf die doet denken aan de Kondratiev-cyclus.

Eens in de vier jaar komt het IMF met een advies over Nederland. Deze keer is het belangrijkste thema dat onze politici een slag moeten maken van stimuleren via de ‘vraagkant’ van de economie naar maatregelen die de ‘aanbodzijde’ sterker maken. Politici maken een gevaarlijke fout door al hun geliefde programma’s ‘investeringen’ te noemen. Nederland moet nu vooral investeren aantrekkelijker maken voor het private bedrijfsleven.

Beleggers zien hoge beurskoersen, en zijn bang dat er na de dotcom-crash van 2000 nu misschien een AI-crash gaat komen. Maar een groot verschil tussen toen en nu is dat de bedrijfswinsten daalden vanaf 1997, terwijl de beurs daarna nog meer dan twee jaar doorsteeg.

Investeren in Nederlandse kerncentrales is gewenst, maar op dit moment onmogelijk. De grote onzekerheid is of Greenpeace tien jaar mag procederen tegen nucleaire energie. Als dat mag, maakt dat een rationele investering onmogelijk.

Met 2,8 procent is de inflatie opnieuw te hoog. En Nederland kan niet meer devalueren om het verschil in het prijspeil met andere landen weg te poetsen. Ik focus hier op het almaar grotere verschil met Finland, waar een grote kernreactor schone elektriciteit is gaan leveren.

Al drie jaar presteren de ESG-beleggingen van PFZW slechter dan de ‘gewone’ aandelen in ontwikkelde en opkomende markten van het pensioenfonds. De helft van de PFZW-deelnemers wil helemaal geen ESG-beleggingen, de andere helft wil dat alleen als het weinig financiële offers kost. Dat het bestuur nu de adviesraad opheft die waarschuwde voor druk op de rendementen, getuigt van weinig respect voor deelnemers en adviseurs.

De inflatie blijft hoog en er is bezorgdheid of de pensioenfondsen de koopkracht van de pensioenen kunnen behouden bij de nieuwe pensioenwet. Casuïstiek over de condities van inzet van reserves is bijzaak en helpt niet echt. Het zou moeten gaan over de schade voor oudere deelnemers en gepensioneerden als DNB fondsen dwingt aandelen en onroerend goed af te stoten, ten gunste van staatsschuld.

Moody’s was de laatste van de drie kredietbeoordelaars om nu ook de Amerikaanse schuld af te waarderen. Alle argumenten waren al bekend en dus al geprijsd in de markt.

Veel goedkope kritiek op de handelsoorlog van president Trump probeert te verwijzen naar de depressie van 1929-33. De beurs daalde in oktober 2029, maar de economie had zich moeten herstellen, had het Amerikaanse congres maar niet foute handelstarieven aangenomen. Die vergelijking mist dat de westerse wereld toen een gouden standaard hanteerde van vaste wisselkoersen. De vergelijking tussen nu en toen is dus niet behulpzaam.

Trump uitmaken voor een economische neanderthaler omdat hij pleit voor subsidies en tarieven is dom. Beter om nu te wachten met een oordeel.