Opinie

Het bankensysteem is het aderstelsel van de economie. Als de aderen dichtslibben, laat dit een spoor van vernieling na in de economie. De crisis van 2008 kende in Europa een veel langere nasleep dan in de Verenigde Staten. Hoe kwam dat?

Vrijwel iedere vermogensbeheerder zegt dat hij alleen belegt in wat hij begrijpt. Gegeven de complexiteit van alles wat er in de wereld gebeurt, zeker op het gebied van menselijk gedrag, is dit onmogelijk.

Volgens de meeste technisch analisten is de beurskoers de ultieme scheidsrechter wanneer de discussie gaat over de vraag in welke richting de toekomstige trend zal gaan bewegen.

Het valt beleggers niet kwalijk te nemen wanneer zij denken dat er weinig positiefs te melden valt over de huidige vooruitzichten van de olie- en gassector.

U weet wellicht dat de financiële sector onderhevig is aan behoorlijk wat veranderingen op het gebied van wet- en regelgeving. Diverse Europese organisaties houden zich bezig met het opstellen van nieuwe richtlijnen, kaders en voorschriften die ervoor moeten zorgen dat een nieuwe financiële crisis ons bespaard blijft.

Er zijn verschillende signalen die erop wijzen dat er teveel financieel vermogen in de westerse wereld is opgebouwd. We hebben enorme bedragen gespaard, niet in de laatste plaats omdat we erg fanatiek bezig zijn om te sparen voor ons pensioen via pensioenfondsen en/of beleggingsfondsen.

De jacht op rendement is weer geopend. Lage rente en dure aandelen maken het er voor de belegger niet gemakkelijker op. Tot overmaat van ramp krijgen we ook nog eens een minicorrectie voor onze kiezen. Wat te doen, uitstappen, bijkopen of….gewoon vasthouden?

Tussen de Azië-crisis en de kredietcrisis van 2008 groeide China gemiddeld met 10 procent per jaar. Inmiddels is de integratie van China in de wereldeconomie vergevorderd en komen er per saldo geen nieuwe mensen meer bij op de Chinese arbeidsmarkt.

Nieuwe bonusregels, de bankierseed, schreeuwerige krantenartikelen, kamervragen; allemaal met de bedoeling het ‘graaien’ in de Nederlandse financiële wereld te stoppen en ‘het klantbelang voorop te laten stellen’.

Het is vakantie, dus extra tijd om weer eens een goed boek te lezen. ‘Laat de leeuw niet in zijn hempie staan’ van Bruno de Haas valt zeker in deze categorie.