Opinie

Het jaar 2015 is net begonnen maar het lijkt al weer een eeuwigheid. Er kwam geen ommekeer in de olieprijs en de lange rentes daalden gewoon verder. De aandelenbeurzen corrigeerden, maar herstelden al even zo snel. Wat gaat 2015 ons verder brengen?

Rode draad van de reeks columns waarvan dit de laatste zal zijn, is dat beleggers zichzelf graag voor de gek (laten) houden. Of het nu de begrippen alpha en beta zijn, verwachtingen over economische groei, de alwetendheid van een fondsbeheerder, het gebruik van voorspellende modellen of de waarde van een track record, particuliere beleggers slikken onzin vaak als zoete koek.

Twee maanden nadat nieuwe zorgen over de wereldeconomie rezen zijn de effectenbeurzen nog steeds volop in beweging. Het lijkt een ouderwetse ‘Year End Rally’ te worden, met oplopende prijzen van aandelen.

Een van de belangrijkste argumenten voor indexbeleggen is de moeilijkheidsgraad van het stock picken. De kans dat een actief beleggingsfonds het beter doet dat de brede marktindex is, zo is uit een aantal onderzoeken gebleken, ongeveer 20 procent.

De revolutie eet haar eigen kinderen op. Eerst waren het de verzekeraars, de tussenpersonen, de bankiers en de vermogensbeheerders die onder soms knellende wet- en regelgeving werden geplaatst, nu zijn de toezichthouders aan de beurt.

Vroeg of laat ondervinden bedrijven die belastingen omzeilen de nadelen daarvan. Een lage belastingdruk kan waarde creëren voor de aandeelhouder, maar brengt ook risico’s met zich mee.

Iedere adviseur start bij een nieuwe klant met het opstellen van een beleggingsprofiel. Door antwoorden op een lijst vragen wordt vastgesteld hoeveel risico een klant eigenlijk wil dragen voor een bepaald verwacht rendement. De meeste banken en vermogensbeheerder gaan hierbij uit van één profiel voor een klant.

De generaliserende opmerkingen over achterblijvende rendementen van actieve beleggingsfondsen geven een verkeerd beeld van de werkelijkheid, vindt Rutger-Jan Leewens, hoofd wholesale distributie van Kempen Capital Management in een discussie over de toegevoegde waarde van actief beleggen.

Het in zo grote getalen achterblijven van actieve managers bij passieve managers dit jaar, is onder meer te verklaren door de neiging van actieve managers om small caps te overwegen. Daarnaast speelt de opkomst van passief beleggen een grote rol, betoogt Rabobank-CIO Han Dieperink in een bijdrage voor Fondsnieuws.

Volgens statistieken van de Nederlandse Bank beleggen we een groot deel van onze beleggingen in een beleggingsfonds. De meeste Nederlanders hebben het beleggen dus uitbesteed. De doe-het-zelver is in de minderheid.