Opinie

Op de korte termijn verwachten we geen brand. Maar als burgers met een eigen huis hebben we wel een opstalverzekering. Misschien omdat we dat verstandig vinden, maar vooral omdat het verplicht is. Voor bedrijven geldt die verplichting niet. De wetgever meent blijkbaar dat bedrijven professioneel genoeg kunnen handelen om de denkbare risico’s goed af te dekken.

Elke week denk ik na over welk actueel macrocijfer of marktthema ik voor deze column onder de loep zal nemen. De Amerikaanse banengroei? Of de tarievenoorlog, die weer oplaait omdat het Trump en zijn buitenlandse vrienden niet lukt om een deal te sluiten. Dan verschijnt er plots weer een artikel over die enorme olifant in de kamer: ons schuldgedreven economische systeem piept en kraakt zo erg dat het wel aandacht moet krijgen.

De kredietwaardigheid van de VS daalt. Beleggers hopen op een grotere rol voor de euro en een nieuwe markt voor euro-obligaties.

Kunstmatige intelligentie wordt nog altijd onderschat, zowel in omvang als de snelheid van implementatie. We hebben dit verhaal eerder gezien. Telkens opnieuw werden revolutionaire technologieën massaal onderschat door analisten, investeerders en zelfs de grootste optimisten. Nu maken we hetzelfde mee met kunstmatige intelligentie, maar dan in een tempo dat alle voorgaande technologische revoluties in de schaduw stelt.

De inflatie in de eurozone was in juni precies 2,0 procent, de kerninflatie 2,3 procent. ‘Mission accomplished’ voor de ECB zou je zeggen, de doelstelling is bereikt. Maar volgens de notulen van de laatste vergadering van het beleidscomité begint een aantal leden zich inmiddels zorgen te maken over een ‘undershoot’.

De inflatie blijft hoog en er is bezorgdheid of de pensioenfondsen de koopkracht van de pensioenen kunnen behouden bij de nieuwe pensioenwet. Casuïstiek over de condities van inzet van reserves is bijzaak en helpt niet echt. Het zou moeten gaan over de schade voor oudere deelnemers en gepensioneerden als DNB fondsen dwingt aandelen en onroerend goed af te stoten, ten gunste van staatsschuld.

Hij is er doorheen. Met de doorslaggevende stem van nota bene vicepremier J.D. Vance heeft de ‘One Big Beautiful Bill’ het in de Amerikaanse senaat gehaald. Het zoveelste bewijs dat obligatiebeleggers maar niet willen zien: hun beleggingscategorie is passé.

Ik schrijf een columnreeks over managerselectie, waarbij ik begin met de omgekeerde wereld: Reverse Manager Selectie. Hoe doet de fund manager aan managerselectie? Kortom, hoe krijgt de fund manager jou in het vizier?

Voor generaties beleggers was het evangelie simpel: beleg in een gebalanceerde portefeuille met 60 procent aandelen en 40 procent obligaties. Deze heilige formule werd doorgegeven van vermogensbeheerder naar vermogensbeheerder, van vader op zoon. Maar wat gebeurt er wanneer kunstmatige intelligentie deze eeuwenoude wijsheid onder de loep neemt?

Onder economen loopt een discussie in hoeverre een positieve lopende rekening al of niet meer welvaart creëert. Sommige economen spreken over de voordelen van een voorzichtig spaarbeleid (men verwijst naar Duitsland), terwijl andere spreken over gemiste investeringskansen (zoals bijvoorbeeld in Nederland). We overlopen beide situaties.