Edin Mujagic

Groot nieuws vanaf de burelen van de Europese Centrale Bank (ECB)! Nee, ik heb het niet over een nieuwe renteverhoging, een nieuwe afkorting die voor een opkoopprogramma of een gloednieuwe faciliteit staat, vertrek van een bestuurslid of iets dergelijks.

Feest in Frankfurt bij de Europese Centrale Bank (ECB) eerder deze week. De aanleiding: de bank werd 25 jaar geleden opgericht. Op de website van de bank was niets anders te zien dan blogs, podcasts en toespraken naar aanleiding van dat heugelijke feit. In alle twintig landen van de eurozone verscheen een opiniestuk van Christine Lagarde, president van de ECB. Het enige wat zo’n beetje ontbrak was de uitgifte van een speciale munt.

Op 22 maart was het weer zo ver: van heinde en verre kwamen ECB-watchers naar Frankfurt om op het campus van de Goethe-Universiteit de jaarlijkse ECB and Its Watchers conferentie bij te wonen. 

De Laffer-curve is een omgekeerde U-grafiek die aangeeft dat het optimale punt niet in één van de twee extremen zit maar ergens daar tussenin, in het midden zeg maar. Hét voorbeeld is het tarief voor de inkomstenbelasting. Zet dat tarief op 0 procent en de totale belastinginkomsten zijn 0. Zet dat tarief echter op 100 procent en de inkomsten zijn ook 0 want niemand die gaat werken. 

Vergeet al die baren goud die zwaar bewaakt worden omdat ze ongelofelijk veel waard zijn. Geloofwaardigheid is voor een centrale bank het meest waardevolle bezit. Het is de monetaire versie van wat goodwill voor een bedrijf is. Wat dat betreft kan de ECB nog veel leren van de Fed. Een analyse.

Lange en variabele vertragingen. Die term, gemunt door de beroemde Amerikaanse econoom Milton Friedman, is een term die je heel vaak uit de mond van centrale bankiers hoort, ook die van de Europese Centrale bank (ECB). Waarom is die term van belang? Een analyse.

Zoals zo veel andere centrale banken, is ook de Europese Centrale Bank (ECB) bezig met digitaal geld. De Nederlandse Tweede Kamer debatteerde eerder deze week over die nieuwe vorm van geld die eraan zit te komen.

De verleiding is groot dat, als je je column over de Europese Centrale Bank (ECB) op een donderdag waarop het bestuur ervan vergadert over de rente moet inzenden, daarmee wacht tot na de vergadering. Immers, je wilt de laatste ontwikkelingen meenemen.

En toch is dit stuk geschreven luttele uren voordat de ECB bekend zou maken met hoeveel de officiële rente omhoog zal gaan. De reden? Het is een detail in het grotere beeld der dingen. 

Doorgaans geldt, in mijn optiek althans, dat persconferenties van de Fed een genot zijn om te volgen met de ECB-evenknieën als een soort monetaire marteling. Dit keer is het anders.

‘Overeenkomstig artikel 105, lid 1, van het Verdrag is het hoofddoel van het ESCB het handhaven van prijsstabiliteit.’