Gertjan Verdickt

In een wereld waar artificiële intelligentie (AI) steeds meer binnendringt in de financiële sector, stellen institutionele beleggers zich logischerwijs de vraag: hoeveel weet ChatGPT eigenlijk over finance? Het antwoord is genuanceerder dan velen vermoeden.

Voor institutionele beleggers is het voorspellen van aandelenrendementen een van de heilige graals binnen de financiële sector. Traditionele waarderingsratio’s zoals de koers-winstverhouding (P/E) en de koers-dividendverhouding (P/D) lijken theoretisch nuttig, maar hun voorspellende kracht blijft in de praktijk teleurstellend.

De Amerikaanse aandelenmarkt heeft historisch gezien een uitzonderlijk hoog rendement behaald, met een gemiddeld jaarlijks overschot van 6 procent ten opzichte van kortlopende obligaties. Dit fenomeen staat bekend als de equity premium puzzle, omdat het moeilijk te verklaren is met gangbare economische modellen.

Investeren in de financiële markten wordt vaak geassocieerd met rationele besluitvorming en diepgaande fundamentele analyses. Toch toont recent onderzoek aan dat emotie en stemming een significante rol spelen bij het gedrag van beleggers. Een fascinerend nieuw inzicht is de impact van blockbusterfilms op aandelenmarkten.

Voor institutionele beleggers is inzicht in grondstofprijsbewegingen van cruciaal belang. Terwijl in traditionele financiële markten de variatie in disconteringsvoeten een dominante rol speelt, zijn er bij grondstoffen andere onderliggende krachten die de markt drijven.

Waarom gaan banken failliet? Door terug te gaan in de tijd en gebruik te maken van 160 jaar aan data leren we veel: faillissementen worden voornamelijk veroorzaakt door een geleidelijke verslechtering van fundamentals en niet door paniekgedreven runs, zoals blijkt uit een analyse van historische en moderne gegevens.

De overgang naar een klimaatbewuste economie verandert het beleggingslandschap ingrijpend. Voor institutionele beleggers biedt dit niet alleen uitdagingen, maar ook kansen om waarde te creëren door te anticiperen op de transitie naar groenere portefeuilles.

De relatie tussen presidentiële cycli en aandelenrendementen is een fascinerend onderwerp dat al decennia lang de aandacht trekt van beleggers en academici. Recente studies werpen nieuw licht op deze complexe materie, met verrassende bevindingen die de conventionele wijsheid op de proef stellen.

Uit experimenteel onderzoek blijkt dat financieel adviseurs hogere kosten rekenen aan beleggers met een voorkeur voor duurzame investeringen, terwijl ze minder tijd en moeite besteden aan de samenstelling van duurzame portefeuilles. Vooral cliënten met beperkte financiële kennis betalen het gelag. Adviseurs profiteren van de groeiende vraag naar duurzaam beleggen, maar beleggers krijgen niet de service waarvoor ze betalen.

Uit ons recent experimenteel onderzoek naar het vertrouwen van beleggers in AI-gegenereerde voorspellingen komen enkele opmerkelijke inzichten naar voren. Het onthult een complex beeld van hoe beleggers omgaan met financiële voorspellingen van verschillende bronnen.