Gertjan Verdickt

Wat deze week met Gamestop gebeurde, was niet de eerste keer in onze (recente) geschiedenis. Want in de laatste week van februari 2020, toen het coronavirus zich buiten China begon op te komen, daalde de Amerikaanse aandelenbeurs met meer dan 10 procent en steeg de volatiliteit naar erg hoge niveaus.

Wat deze week met Gamestop gebeurde, was niet de eerste keer in onze (recente) geschiedenis.

In de laatste week van februari 2020, toen het coronavirus zich buiten China begon op te komen, daalde de Amerikaanse aandelenbeurs met meer dan 10 procent en steeg de volatiliteit naar erg hoge niveaus.

In populaire media zie je vaak langetermijngrafieken, bijvoorbeeld van een cyclically adjusted price-earnings ratio (CAPE). De CAPE, een 10-jaars gemiddelde van de meer klassieke price-earnings ratio, wordt vaak naar voren geschoven om aan te halen of de beurs al dan niet duur is. Toch zijn er enkele (grote) problemen met deze maatstaf, ontwikkeld door Amerikaans econoom en auteur Robert Shiller:

Een financiële markt zonder aandelenfondsen: vandaag misschien ondenkbaar, maar toch was er ooit een tijd waarin er geen aanbod en vraag was. Daarvoor keren we terug naar 1836, het jaar waarin het eerste gesloten aandelenfonds ter wereld werd opgericht: Mutualité Industrielle.

Als spin-off van de Belgische universele bank Société Générale, had dit gesloten aandelenfonds een eenvoudig doel: geld aantrekken, liefst van de nieuwe, armere klanten, om daarna opnieuw te investeren in de groeiende Belgische economie.

Eén van de taken van een beursanalist is om informatie en cijfers om te zetten in een duidelijke opinie, afhankelijk van het beurshuis, van kopen tot verkopen. Hoe belangrijk zijn die ratings? Mijn mening: de relevantie van de beursanalisten als informatiebron is overroepen. 

Een van de taken van een beursanalist is om informatie en cijfers om te zetten in een duidelijke opinie, afhankelijk van het beurshuis, van kopen tot verkopen. Hoe belangrijk zijn die ratings? Mijn mening: de relevantie van de beursanalisten als informatiebron is overroepen. Analisten focussen namelijk op een termijn van maximum 1 jaar, terwijl beleggen effect creëert op lange termijn (bv. 5 tot 10 jaar), wanneer we de relatie tussen risico en rendement in rekening nemen.

Hoe verklaren we de prestatie van de beurs tijdens deze pandemie? Er zijn twee verschillende manieren waarop we die vraag kunnen beantwoorden. Ten eerste kijken we naar een periode in de (recente) geschiedenis waar hetzelfde is gebeurd: de Spaanse griep van 1918. Ten tweede verruimen we ons inzicht door te focussen op andere activagroepen: dividend futures. 

Langetermijnrentevoeten bevinden zich momenteel op erg lage niveaus. Dat is geen grote verrassing. Het rendement op een Amerikaanse tienjarige overheidsobligatie is van 10,1 procent in 1980 gedaald tot 2,4 procent in 2017. In vergelijking, het dividendrendement van de S&P 500 daalde, over die periode, slechts met 3,7 procent.