Opinie

Een paar dagen voor het vonnis in de rechtszaak die Milieudefensie had aangespannen tegen Shell viel bij mij het boek “Unsettled” van Steven Koonin op de mat. Mij bekruipt het gevoel dat ik in parallelle universums leef. In één van beide is men knettergek geworden.

Misschien was het u ook al opgevallen bij het doorlezen van de plannen voor het nieuwe pensioenstelsel: in de memorie van toelichting wordt de term inflatierisico geen enkele keer genoemd. Voor renterisico is veel aandacht; dit onvoldoende afdekken was inderdaad het grootste risico en de reden dat veel pensioenfondsen met lage dekkingsgraden zitten. Het risico voor de toekomst is anders. Dat wordt het onderschatten van inflatie.

Wat zijn de argumenten om goud in uw portefeuille te steken? Er zijn argumenten aangevoerd ten gunste van goud als investering, maar er is weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de rol van goud in een ‘tactische asset allocatie’. De voornaamste argumenten die naar voor worden geschoven in het voordeel van goud: goud is een hedge tegen inflatie of andere valuta’s, en als safe haven.

We bekijken deze argumenten om de beurt.

Het algemene prijsniveau stijgt vrijwel ononderbroken. In sommige jaren gaat het sneller dan in andere, maar in de afgelopen eeuw is het vrijwel voortdurend gestegen. Met een euro (40,3399 Belgische frank) uit 1900 kan evenveel worden gekocht als met 30 euro nu. Sommige mensen, waaronder enkele hoog aangeschreven economen, beschouwen inflatie echter niet als een ernstig probleem.

Dankzij de Covid-19 pandemie hebben we allemaal een veel beter zicht gekregen op het functioneren van de farmaceutische industrie. We hebben een fenomenale prestatie gezien bij de ontwikkeling van vaccins, maar ook een aantal negatieve aspecten van het functioneren van deze industrietak.

Bij het beleggingsbeleid van een pensioenfonds denken we aan de asset allocatie, oftewel de procentuele verdeling over de beleggings- categorieën. Informatie hierover is makkelijk te vinden. Veel minder is er bekend over de keuzes die pensioenfondsen maken bij het inrichten van hun aandelen- en obligatieportefeuilles. Het blijkt dat die portefeuillestrategieën sterk verschillen per fonds. Wat drijft die verschillen?

De befaamde belegger Michael Burry heeft een shortpositie ingenomen in Tesla en mikt op een inflatoire omgeving de komende jaren. Hiermee staat hij lijnrecht tegenover de ‘koningin van de disruptie’, Cathie Wood, die geen sterke en blijvende inflatie verwacht en blijft inzetten op hypersnel groeiende disruptieve bedrijven.

In de afgelopen decennia hadden westerse economieën moeite om te herstellen na een recessie. Het leek steeds langer te duren totdat de economie weer op het niveau was van voor de recessie. Het herstel kreeg in commentaren verschillende bijnamen, zoals ‘banenloze groei’, ‘structurele stagnatie’ of het ‘nieuwe normaal’.

(Maar u hoeft ze daarom nog niet binnen te laten)

De goegemeente van beleggers schrok zich collectief een hoedje bij de publicatie van de meest recente Amerikaanse inflatiecijfers. Vooral de forse opsprong in de kerninflatie deed de beurzen wereldwijd daveren. Toch kwam deze evolutie niet onverwacht, maar het is niet omdat je een dreun ziet aankomen, dat zijn impact daarom minder groot is. Tenzij je anticipatieve maatregelen nam, natuurlijk. 

Al maanden speculeren economen over hogere inflatie en die kregen ze dus in de Verenigde Staten in april. Een paar dagen eerder stelde de groei van de werkgelegenheid daar in april juist enorm teleur.