Opinie

De pandemie heeft de economie een enorme optater gegeven en overheden halen alles uit de kast om de schade te beperken. Daarmee is de rol van de overheid in de economie vanzelf fors toegenomen en vaak wordt betoogd dat een grotere overheidsrol dan voor de pandemie wenselijk is.

Wat was hét event dat voorafging aan de crisis van 2008: was dat BNP dat zijn geldmarktfondsen sloot, of de olieprijs die boven de 100 dollar kwam? Néé, dat was de introductie van de iPhone in 2007. En wat is hét event van 2020? Is dat corona? Néé, dat is de renminbi. Want de renminbi is voor de dollar, wat de iPhone indertijd voor Microsoft was: een parallel opererend systeem.

Als de titel van deze column u bekend voorkomt dan kan dat kloppen. Het is plagiaat. Met toestemming. Mijn collega’s bij Mercer zetten deze kop boven hun reactie op de enigszins verrassende aanpassing, die De Nederlandsche Bank (DNB) eind augustus op de UFR-curve doorvoerde.

Hoe verklaren we de prestatie van de beurs tijdens deze pandemie? Er zijn twee verschillende manieren waarop we die vraag kunnen beantwoorden. Ten eerste kijken we naar een periode in de (recente) geschiedenis waar hetzelfde is gebeurd: de Spaanse griep van 1918. Ten tweede verruimen we ons inzicht door te focussen op andere activagroepen: dividend futures. 

Het virus heeft thuiswerken een reusachtige impuls gegeven. De grootste vijf technologie bedrijven, Apple, Amazon, Microsoft, Alphabet en Facebook, hebben daarvan geprofiteerd en de markt heeft dat opgepakt, maar zijn beleggers aan het overdrijven en/of is de top-5 te groot geworden?

Er woedt een discussie of de economie onnodig beschadigd wordt of dat de economische schade per saldo juist beperkt wordt door beperkingen op het openbare leven nu we geconfronteerd worden met een tweede coronagolf.

Beleggingsadviseurs en vermogensbeheerders zullen aan de slag moeten met hun ken-uw-cliënt intake. De aankomende Mifid-aanpassingen verplichten hen om inzicht te krijgen in de duurzaamheidsvoorkeuren van hun klanten. Waar zal dit toe leiden? Het opstellen van een duurzaamheidsprofiel van de klant naast het al bestaande risicoprofiel?

Door de lage rentevoeten en inflatiedruk moeten portefeuilles anders worden ingevuld. Hierdoor neemt de druk om rendement te genereren toe. 

Wij als toezichthouder horen deze geluiden ook en kunnen ons goed voorstellen dat de druk om rendement te behalen gevoeld wordt. We snappen dat een portefeuille voor een klant van toegevoegde waarde moet zijn, maar daarbij is het heel belangrijk te blijven nadenken over welk risico voor welke klant aanvaardbaar is, zeker nu. 

Onlangs schreef hoogleraar Roelof Salomons op Fondsnieuws dat lage rentes en de ‘noodzaak’ om meer dan de inflatie en box 3-heffing te behalen beleggingsadviseurs en private bankers dwingt om de grenzen op te zoeken en meer risico op te nemen in hun klantportefeuilles. 

Mercer heeft onlangs, in samenwerking met het CFA Institute en de Monash Business School, voor de twaalfde keer de jaarlijkse Global Pension Index gepubliceerd. De 2020 versie van deze studie vergelijkt de pensioensystemen in 39 landen op 50 indicatoren en omvat volgens Mercer 64 procent van de wereldbevolking.