Opinie

Een goede crisis kenmerkt zich door een hoog schuldenniveau in de economie. Consumenten, beleggers, ondernemingen of overheden hebben te veel geleend waardoor een tegenvaller van beperkte omvang leidt tot een kettingreactie.

Sinds enige tijd heeft ook de AFM zich gemengd in de discussie rond actief versus passief beleggen. Dit heeft zelfs geleid tot een heuse richtlijn, die er op neerkomt, dat men passief beleggen het voordeel van de twijfel zou moeten geven.

De discussie is bijna zo oud als het beleggen zelf: wat geeft een beter rendement, een actief of een passief beheerd beleggingsfonds?

Waar gaat de olieprijs naartoe? Niet naar beneden in elk geval.

Recent is de zeven miljardste wereldburger geboren in India. Hoewel dit natuurlijk vooral een symbolische gebeurtenis is, zette een artikel in het Financieele Dagblad mij aan het denken.

In beheerportefeuilles van klanten bij banken en vermogensbeheerders zitten vaak dezelfde beleggingsfondsen. Dit komt doordat de selectie vooral wordt gemaakt op basis van historische rendementen.

Een recent onderzoek van Mercer toont dat beleggers de neiging hebben om in fondsen te beleggen na een periode van goede prestaties en fondsen te verkopen na een periode van slechte prestaties.

Na lang, heel lang dralen lijkt Europa zowaar in beweging te komen. In Italië en in Griekenland heeft de oude politieke elite voor het moment een stap terug gedaan.

De afgelopen tien jaar waren gouden jaren voor Brazilië. Door begrotingsdiscipline aan het eind van de jaren negentig, een flinke depreciatie van de real rond de Argentijnse crisis en de groeiende Chinese grondstoffenhonger, ontstond er een ideale omgeving voor economische groei en de aandelenmarkt.

We hadden een hoop ellende kunnen voorkomen door de Grieken hun volledige staatsschuld van ruim 330 miljard euro kwijt te schelden.