Opinie

Jaren geleden stelde Joop Wijn, destijds lid van de Raad van Bestuur van ABN AMRO, mij een keer bij een klantenbijeenkomst voor als ‘optimist tot in de kist’. 

Toen ik eind jaren tachtig van de vorige eeuw mijn ambtelijke loopbaan begon bij het ministerie van Financiën kreeg ik een wijze les van één van de toenmalige directeuren van de Nederlandsche Bank, André Szász: ‘Eerst bepalen waar je uit wil komen, en dan de weg ernaartoe uitstippelen’. 

De laatste weken verschijnen er berichten over een mogelijke bankenrun, die in eerste instantie volkomen onlogisch lijkt. Zeker omdat er garanties zijn voor de belastingbetaler. Overheid en financiële sector hebben immers geleerd van de kredietcrisis. Toch knaagt er iets. 

In de afgelopen decennia is er een duidelijke verschuiving waarneembaar van publieke markten naar private markten. Die private markten zijn niet langer een opportunistische satelliet, maar vormen tegenwoordig de kern van de portefeuille. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog tot de jaren zeventig kwamen bedrijven naar de beurs om geld op te halen om daarmee de groei te financieren.

Het was toen Nederland, België en Luxemburg het Douane Verdrag tekenden dat een geografisch gebied in het hart van Europa tot stand kwam. Het doel was om economische integratie en samenwerking tussen de drie lidstaten te bevorderen. Sindsdien is de Benelux een van de meest succesvolle regionale integratiemodellen, zowel qua economische groei als qua politieke stabiliteit. Dit succes is ook geworteld in de totstandbrenging van een solide juridisch kader dat een stabiel en transparant bedrijfsklimaat biedt.

BlackRock-topman Larry Fink voorspelde in 2012 dat de Verenigde Staten aan de vooravond stonden van een industriële renaissance. Het jaar 2022 bevestigde de juistheid van die voorspelling: er is voor 108 miljard dollar geïnvesteerd in de bouw van nieuwe (productie)fabrieken, zoals blijkt uit data van Census Bureau.

DNB-president Klaas Knot pleit voor aanscherping van de liquiditeitseisen voor banken. Dat was voorspelbaar en is terecht, maar niet voldoende. 

Hoe gaan pensioenfondsen en andere grote beleggers om met klimaatrisico’s? Zoals het woord al aangeeft betreft het risico’s. Dat geldt zowel voor de risico’s van klimaatverandering op de investeringen – impact on assets – als het effect van de investeringen op de leefbaarheid van de wereld.