Opinie

Naar het boek ‘Markets, Hedge Funds, And The Perils Of Financial Innovation’ kom ik de laatste tijd steeds vaker verwijzingen tegen.

De schrik zat er ineens weer goed in. In een niet mis te verstane beweging hebben de markten ons een eerste waarschuwing gegeven, namelijk dat aandelen ook snel kunnen dalen.

Het reddingspakket van 750 miljard euro dat de Europese Unie en het IMF vorige week hebben gelanceerd, is niet eerder vertoond.

Keynes was niet alleen een van de beste economen ter wereld, hij was ook een begenadigd belegger. Volgens Keynes bestaat er een fundamenteel verschil tussen risico en onzekerheid.

Hij was ten dode opgeschreven, onze munt. Larry Summers, oud Fed gouverneur schreef het al bij de start van onze Europese munt: zonder Federale staat en zonder Federale begroting zal het niet lukken om de boel bij elkaar te houden.

Het is weer terug: het gevoel van ‘Doom & gloom’. Oorzaak zijn opportunistische zakenbankiers, snelle hedgefondsmanagers en het gebruik van complexe derivatencontracten en transacties met een zware hefboom

Naast een hoop gezelligheid kunnen vrienden ook bijdragen aan je zakelijk succes. Zo brengen zij je in contact met nieuwe contacten en in mijn geval zijn ze ook een welkome bron van informatie.

Laat ik niet te lang stilstaan bij het naderende einde van dit fijne experiment. Nog een tijdje zullen we nog flink wat miljarden over de balk smijten om het zaakje te rekken, maar daarna zal ons Europese muntje zich definitief gaan strekken…

Er wordt liever niet openlijk over gesproken maar veel mensen die werken in de financiële sector maken zich zorgen. Niet zozeer over de sector zelf of de positie van hun klant. Nee, ze maken zich zorgen over hun eigen toekomst.

Beleggers in aandelen worden geacht een lange horizon te hebben. Wanneer men echter een blik werpt op de portefeuille van de gemiddelde belegger, dan worden aandelen regelmatig gekocht en verkocht.