Han Dieperink

Economie, liquiditeit en waardering zijn factoren op basis waarvan beleggers een goede inschatting kunnen maken ten aanzien van de toekomstige rendementsontwikkeling. Waardering is een belangrijk bepalende factor voor het rendement op lange termijn, terwijl op kortere termijn de factoren als economie en liquiditeit een grote rol spelen.

Zo op het eerste gezicht zijn de vooruitzichten voor aandelen niet goed. Beleggers storten zich op een steeds kleinere groep aandelen en de prijs van volatiliteit staat op het laagste punt sinds de start van de coronapandemie op het moment dat er sprake is van een sterke krimp van de geldhoeveelheid.

Superaandelen zijn aandelen van bedrijven die op meerdere onderdelen hoog scoren. Ze zijn goedkoop, maar hebben ook hoge winstmarges en ze groeien hard. Dat lijken ideale aandelen voor een portefeuille, maar het is in de praktijk eerder een manier om juist de zwakke bedrijven te selecteren. Vaak is er namelijk een reden waarom deze bedrijven zo goedkoop ogen. Daardoor is growth-at-a-reasonable-price meestal een value-trap. 

Na drie jaren op rij een La Niña is er dit jaar sprake van een stevig El Niño effect.

De bedrijfsresultaten over het eerste kwartaal vielen mee. Maar liefst 78 procent van de bedrijven uit de S&P kwam met beter dan verwachte resultaten. Nu lag de lat over het eerste kwartaal ook niet zo hoog, maar daar staat tegenover dat veel beleggers voor dit jaar nog altijd een winstkrimp vrezen. Het lijkt er echter op dat de operationele winst in de Verenigde Staen in het vierde kwartaal van vorig jaar is gebodemd, nu de winstverwachtingen weer naar boven worden bijgesteld.

Nu de Amerikaanse bankencrisis naadloos overgaat in de schuldenplafondcrisis en we nog altijd wachten op de meest voorspelde recessie ooit, lijkt de behoefte groter dan ooit om risico’s in portefeuille af te dekken. 

Nu is het in de financiële wereld meestal zo dat als problemen breed worden uitgemeten in de pers, dit ook in de koersen is verdisconteerd, maar dit terzijde. Het afdekken van risico’s heet ook wel hedgen. Niet te verwarren met hedgefondsen, die in de meeste gevallen juist meer risico nemen.  

Nu de Amerikaanse bankencrisis naadloos overgaat in de schuldenplafondcrisis en we nog altijd wachten op de meest voorspelde recessie ooit, lijkt de behoefte groter dan ooit om risico’s in portefeuille af te dekken. 

Nu is het in de financiële wereld meestal zo dat als problemen breed worden uitgemeten in de pers, dit ook in de koersen is verdisconteerd, maar dit terzijde. Het afdekken van risico’s heet ook wel hedgen. Niet te verwarren met hedgefondsen, die in de meeste gevallen juist meer risico nemen.  

Vorige week verhoogde de Federal Reserve opnieuw de rente. Die renteverhoging draagt weinig bij aan de strijd tegen de inflatie, maar zorgt wel voor meer spanningen in het financiële systeem. Wat dat betreft is het een klassieker. Het komt regelmatig voor dat een reeks renteverhogingen eindigt in een systeemcrisis. Dat is onnodig en ook fout. Het zorgt er voor dat de Fed gedwongen zal worden om eerder dan later de rente weer te gaan verlagen.

Vorige week vrijdag verscheen er een rapport van de Federal Reserve over de val van Silicon Valley Bank. Het management en interne toezicht van de bank heeft gefaald, de toezichthouders hebben gefaald en de deregulering onder Trump heeft het mogelijk gemaakt, aldus de Fed.  

Het is opvallend hoe slecht economen zijn in het voorspellen van een recessie. Ze hebben nu zo vaak geroepen dat er een recessie komt, dat ze zich maar hebben ingegraven en willens en wetens blijven vasthouden aan deze tunnelvisie.