Beleggen

Op verzoek van de ECB, en gesteund door DNB, keren banken in de eurozone geen dividend meer uit. Ook pensioenfondsen en vermogensbeheerders roepen bedrijven op geen dividend uit te keren. De gedachte is dat het niet uitkeren van dividend bijdraagt aan meer stabiliteit. Dat lijkt nog niet te worden bevestigd door de dalende koersen van banken en bedrijven die het dividend passeren.

De Verenigde Staten zijn met ongekende snelheid lijstaanvoerder geworden in het aantal coronabesmettingen in de wereld. Epicentrum is New York, de thuisbasis van Wall Street. Beleggers vragen zich wereldwijd af wat de gevolgen van deze “perfect storm” voor de markten zijn. Een tour d’horizon.

Passief beleggen is de afgelopen 25 jaar populair geworden. Tegenwoordig behoren passieve beleggers tot de grootste aandeelhouders van zo’n beetje elk bedrijf in de index. Tien jaar geleden stelde ik op het Fondsevent dat als iedereen passief zou beleggen dit het einde van het kapitalisme zou betekenen.

Het recente tekort aan fysiek goud, als gevolg van de sluiting van diverse Europese raffinaderijen en transportproblemen, heeft geleid tot een opgelopen verschil tussen de prijs voor goud-futures en de koers van de Gold World Spot. ETF-aanbieders doen er hun voordeel mee, al luidt de verwachting dat de verhandelbaarheid van goud weer snel zal stijgen.

Wereldwijde aandelenfondsen die het slechtst presteren sinds de in februari ingezette daling, moeten een verlies verwerken van -40 procent, terwijl hun best presterende evenknieën met een rendement van rond de -25 procent net zo min de voeten droog houden. Fondsbeheerders passen hun portefeuilles niet drastisch aan, maar zien inmiddels wél kansen voor de geduldige langetermijnbelegger.

Waarschuwing: deze analyse is niet voor mensen met een somber gemoed, met weinig toekomstgeloof of voor hen die met een roze bril door het leven wensen te gaan. Zij kunnen deze analyse van Charles Gave beter opzij leggen, want het gaat over het mogelijke eindspel rond het marktkapitalisme.

Waarschuwing: deze analyse is niet voor mensen met een somber gemoed, met weinig toekomstgeloof of voor hen die met een roze bril door het leven wensen te gaan. Zij kunnen deze analyse van Charles Gave beter opzij leggen: want het gaat over het eindspel rond het marktkapitalisme.

Autoriteiten bestrijden deze crisis met de technieken van de vorige. Dat is begrijpelijk, maar gedoemd om te mislukken. Het is net als een generaal die de vorige oorlog probeert te winnen. In de Eerste Wereldoorlog zorgden militaire tactieken uit de negentiende eeuw voor veel slachtoffers in de opeens geïndustrialiseerde wereld.

China heeft niet alleen het coronavirus overwonnen, ook op internationaal diplomatiek vlak heeft het land een forse overwinning behaald. Het optreden van de Chinese overheid versterkt de overtuiging dat Chinese assets een plek verdienen in iedere wereldwijde beleggingsportefeuille.

Globalisering zorgt er al vele decennia voor dat banen verdwijnen naar de lagelonenlanden. Dit is geen geleidelijk proces. De meeste banen verdwijnen tijdens een recessie en komen daarna niet meer terug. Althans niet in de Verenigde Staten of Europa. Neem bijvoorbeeld een bedrijf met drie fabrieken: in de Verenigde Staten, in Europa en één in China.