De vergissing van de Fed

Vorige week verhoogde de Federal Reserve opnieuw de rente. Die renteverhoging draagt weinig bij aan de strijd tegen de inflatie, maar zorgt wel voor meer spanningen in het financiële systeem. Wat dat betreft is het een klassieker. Het komt regelmatig voor dat een reeks renteverhogingen eindigt in een systeemcrisis. Dat is onnodig en ook fout. Het zorgt er voor dat de Fed gedwongen zal worden om eerder dan later de rente weer te gaan verlagen.

Nog een onmogelijke drie-eenheid

Economen kennen de ‘impossible trinity’. Al in 1960 constateerde Robert Mundell dat het onmogelijk is om een vaste wisselkoers, vrij kapitaalverkeer en een onafhankelijk monetair beleid te combineren. Twee van de drie kan wel, maar niet alle drie tegelijk. Later formuleerde Dani Rodrik een andere ‘onmogelijke drie-eenheid’. Volgens hem kunnen democratie, nationale soevereiniteit en economische integratie evenmin alle drie tegelijkertijd toegepast worden. Ik zou daar een eigen impossible trinity aan toe willen voegen. 

Niets menselijks is de belegger vreemd

Het blijven turbulente tijden op de financiële markten. Wanhopig wordt getracht houvast te vinden en controle te krijgen over de koersen. Geavanceerde systemen produceren diverse scenario’s met indrukwekkende grafieken en de ene analyse is nog niet gepresenteerd of de andere verschijnt weer. Het zijn echter niet de markten die in toom moeten worden gehouden maar het eigen gedrag. 

Grafiek van de week: kijk vooral ook even voorbij inflatie

De geldhoeveelheid neemt in rap tempo af, iets wat zelden of nooit voorkomt. In de Verenigde Staten krimpt de geldhoeveelheid op jaarbasis met meer dan 4 procent. En hoewel er een eindeloze discussie gaande is of je vooral naar de geldvoorraad of juist naar de geldstroom moet kijken, is wat mij betreft die laatste de belangrijkste.

Grafiek van de week: kijk vooral ook even voorbij inflatie

De geldhoeveelheid neemt in rap tempo af, iets wat zelden of nooit voorkomt. In de Verenigde Staten krimpt de geldhoeveelheid op jaarbasis met meer dan 4 procent. En hoewel er een eindeloze discussie gaande is of je vooral naar de geldvoorraad of juist naar de geldstroom moet kijken, is wat mij betreft die laatste de belangrijkste.

De ‘olifant in de kamer’ van het eurovraagstuk

Toen de euro kwam, zijn begrotingsregels afgesproken voor deelnemende landen. Budgettekorten moeten onder drie procent BBP blijven en de overheidsschuld onder 60 procent BBP. In de pandemie is dat Stabiliteits- en Groeipact tijdelijk buiten werking gesteld, maar volgend jaar gaan er weer regels gelden. Aangezien er onvrede is over de bestaande regels gaan die nu fundamenteel op de schop.