Jan Vergote

Niettegenstaande de Amerikaanse centrale bank via diverse renteverhogingen de economie probeert af te koelen, blijft de Amerikaanse beurs er stoïcijns kalm bij. Met een stijging sinds begin dit jaar van 6.3% (in dollartermen op 24/04) verrast ze toch menig investeerder.

Sedert Corona werden de centrale banken geconfronteerd met een aanvoerprobleem van goederen en vervolgens een aanbodprobleem van geschoold personeel. De gevolgen lieten niet op zich wachten: prijzen gingen hoger, gevolgd door de lonen, die op hun beurt de prijzen verder de hoogte in duwden. De centrale banken stonden voor een dilemma: hogere inflatie tolereren (sommige professoren schreven bv. over 3 procent als nieuwe inflatietarget) of de rente fors blijven optrekken met het risico op recessie of tot het punt waarop er iets breekt in het economisch systeem.

Goede macrocijfers dwingen de marktconsensus richting Fed-plots. 

De zachte winter bracht een kentering in het marktsentiment. Een onverwacht positief jobrapport (zowel nieuwe jobs als werkloosheidsaanvragen), een inflatie die toch niet daalt naar verwachting maar integendeel stijgt (kerninflatie 0.6% i.p.v. 0.3%) detailverkopen die de consensus fors overtreffen en een stijging van de producentenprijzen die ook boven verwachting uitkwam…   

Zoals in een vroeger nummer reeds vermeld, blijft de Fed bezorgd over de kerninflatie. De prijsstijgingen in de dienstensector en de loongroei blijven een aandachtspunt. Benieuwd of dit na de vergadering op 1 februari nog zo zal blijven.

1. Amerika

Het woord “inflatie” is het discussieonderwerp bij veel fondsbeheerders. Niet te verwonderen als we luisteren naar de uitspraken van Fed-voorzitter Powell en ECB-voorzitter Lagarde. “The Fed would need to see substantially more evidence that inflation is abating” (ze willen de inflatie expliciet zien afnemen). Powell zei dit nadat de Fed de rente optrok richting 4.25-4.5%. Lagarde formuleerde het als volgt: “We are not slowing down. We are in for the long game.”

In oktober viel de S&P500 met 25 procent terug t.o.v. zijn top eind vorig jaar. Een cijfer dat normaal de voorafspiegeling is van een recessie. De renteverhogingen door de Amerikaanse centrale bank (de Federal Reserve of Fed) lagen aan de basis van deze daling.

Naar aanleiding van de podcast twee weken terug, kreeg ik de vraag naar het waarom van aankopen van Amerikaanse banken. De reden ligt bij het monetaire beleid in de VS. De forse verhoging van de kortetermijnrente (en in haar kielzog de hele rentecurve) doet de rentemarge (net interest income) van de Amerikaanse banken verbeteren.

De hoger dan verwachte inflatie verraste menig belegger. De lagere olie - en industriële metaalprijzen zetten hen  op het verkeerde been. De aandacht van de beleggers, die zich vooral toespitste op de algemene inflatie, deed hen de evolutie van de kerninflatie vergeten.

Deze haalt de volatiele elementen zoals energie en voedsel uit de prijzenmand. Maar voor de centrale bank is die kerninflatie veel belangrijker. 

De laatste maand zagen we een fors beursherstel waar de meeste analisten (inclusief mezelf) verbaasd over reageerden. Laat ons kort de redenen overlopen van deze hausse. We zien er een aantal.

De laatste maand zagen we een fors beursherstel waar de meeste analisten (inclusief mezelf) verbaasd over reageerden. Laat ons kort de redenen overlopen van deze hausse. We zien er een aantal.