Opinie

Recent is de zeven miljardste wereldburger geboren in India. Hoewel dit natuurlijk vooral een symbolische gebeurtenis is, zette een artikel in het Financieele Dagblad mij aan het denken.

In beheerportefeuilles van klanten bij banken en vermogensbeheerders zitten vaak dezelfde beleggingsfondsen. Dit komt doordat de selectie vooral wordt gemaakt op basis van historische rendementen.

Een recent onderzoek van Mercer toont dat beleggers de neiging hebben om in fondsen te beleggen na een periode van goede prestaties en fondsen te verkopen na een periode van slechte prestaties.

Na lang, heel lang dralen lijkt Europa zowaar in beweging te komen. In Italië en in Griekenland heeft de oude politieke elite voor het moment een stap terug gedaan.

De afgelopen tien jaar waren gouden jaren voor Brazilië. Door begrotingsdiscipline aan het eind van de jaren negentig, een flinke depreciatie van de real rond de Argentijnse crisis en de groeiende Chinese grondstoffenhonger, ontstond er een ideale omgeving voor economische groei en de aandelenmarkt.

We hadden een hoop ellende kunnen voorkomen door de Grieken hun volledige staatsschuld van ruim 330 miljard euro kwijt te schelden.

Iedereen heeft wel eens last van stemmingswisselingen. We liggen allemaal wel eens ’s nachts over een probleem te piekeren dat bij het ochtendkrieken al lang zo erg niet meer lijkt.

De Europese financiële markten blijven zeer volatiel. Actieve beleggers hebben grote moeite om greep te krijgen op deze stemmingswisselingen, die meestal niet door onderliggende fundamentals maar door de politieke besluitvorming worden veroorzaakt.

Het blijft oppassen met de Wet oneerlijke handelspraktijken. De Autoriteit Financiële Markten deed onlangs onderzoek bij een aanbieder van beleggingen in percelen landbouwgrond. Daarbij luisterde de toezichthouder ook de opgenomen telefoongesprekken met potentiële beleggers af.

Hypotheekrentes zijn sinds de crisis een stuk hoger geworden vergeleken met Nederlandse staatsleningen.