Han de Jong

Met stijgende verbazing bekijk ik de heftigheid van de reacties op de recente ontwikkelingen in de mondiale economie. Door het absurde beleid van Trump zijn de Amerikanen niet langer onze bondgenoot, willen we halsoverkop honderden miljarden investeren in onze defensie en willen we ook zoveel mogelijk economisch onafhankelijk worden van de VS.

Trump zwaaide bij de bekendmaking van de wederkerige invoerheffingen met een dik boek. Ik dacht dat het boek, ‘Foreign Trade Barriers’, de ingewikkelde berekeningen zou bevatten op basis waarvan de nieuwe heffingen zijn vastgesteld. Nu blijkt dat die zijn gebaseerd op een simplistische formule, totaal gespeend van enige economische rationaliteit.

De arbeidsproductiviteit in ons land is in 2024 voor het tweede jaar op rij gedaald, blijkt uit cijfers van het CBS. De daling bedroeg 0,2 procent, na een daling met 1,3 procent in 2023. Dit nieuws haalde de voorpagina’s niet. Onterecht!

We zullen nooit weten of er een speciale, ironische boodschap in zat. Waarschijnlijk niet. Maar ik spitste wel mijn oren toen Fed-baas Powell tijdens de persconferentie na de laatste beleidsvergadering zei dat de inflatie, die wellicht door de invoerheffingen van Trump wordt veroorzaakt, ‘transitory’, dus tijdelijk of voorbijgaand zal zijn.

Ik kijk er met stijgende verbazing naar: het plotselinge optimisme over de Europese economie. Het sleutelwoord is schuld. De Duitsers geven hun nationale oppositie tegen meer schuld op. Tegelijkertijd besluit de EU dat we onze begrotingsregels moeten oprekken ten behoeve van de herbewapening en dat we opnieuw gemeenschappelijke schuld moeten aangaan.

In 1774 schreef Goethe ‘Die Leiden des jungen Werther‘. Het is een tragisch boek waarin de jonge hoofdpersoon zich uiteindelijk van het leven berooft vanwege de onbereikbaarheid van zijn grote liefde. Zinloze passie, als je het mij vraagt.

Terwijl de Amerikaanse president zich druk maakt over het handelstekort van de VS, maak ik me druk om ons handelsoverschot.

Als u dit leest zijn onze oosterburen naar de stembus geweest. Hopelijk komt er snel een daadkrachtige regering. Ik probeer positief te zijn, maar vind dat moeilijk. Er speelt nogal wat: immigratie, Oekraïne etc. Mijn invalshoek is een economische.

Laat ik er maar eerlijk voor uitkomen: ik heb minder een hekel aan Trump dan de gemiddelde Nederlander. Moeilijk is dat niet. In een opiniepeiling zag ik dat 13 procent van de Nederlanders op Trump zouden hebben gestemd in november, tegen bijna 50 procent van de Amerikanen. Kamala Harris kreeg iets meer dan 48 procent van alle stemmen.

Het lijdt geen twijfel dat Donald Trump een bully is. Hij heeft Columbia, Mexico en Canada tot concessies gedwongen onder dreiging met invoerheffingen, al beweren sommigen dat die concessies niet veel voorstellen en al zijn de heffingen op de import uit Mexico en Canada voorlopig slechts met een maand uitgesteld. Ook Panama zou concessies hebben gedaan, maar die ontkennen dat. Wij kunnen onze borst nat maken.