ECB verruilt het Italiëprobleem voor het Frankrijkprobleem
Het is maart 2020 wanneer Italië in grote problemen verkeert. De Italiaanse langetermijnrentes lopen rap op, de spreads met andere eurolanden nemen toe.
Waarderingsissues
Aandelen zijn extreem duur, en het is dus wachten tot de markten instorten. De volgende mega-beurscrisis heeft ook al een naam: het knappen van de AI-zeepbel.
De winstparadox
Decennialang was het een wet voor beleggers: op de lange termijn volgt de aandelenmarkt de economische groei. Een bloeiende economie vertaalde zich in stijgende bedrijfswinsten en daarmee hogere aandelenkoersen. Maar wie de afgelopen dertig jaar heeft opgelet, voelt een groeiende frictie met deze oude wijsheid.
Hebzucht is een sterkere emotie dan angst
De Federal Reserve verlaagde vorige week de rente van 4,25-4,50 procent naar 4,00-4,25 procent en zal op de resterende bijeenkomsten van het FOMC – het beleidsorgaan van de Fed – de rente verder verlagen. Dat terwijl de financiële condities al zijn verbeterd en er desondanks bijzonder veel liquiditeiten aan de zijlijn staan.
De ene groei is de andere niet
Wat je ook van Donald Trump vindt, hij probeert (onder andere) het verdienvermogen van de Amerikaanse economie te versterken. Of hij dat op een effectieve manier aanpakt, is een ander verhaal.
Prudent met ESG-risico’s
Naar alle waarschijnlijkheid zullen de duurzaamheidsrapportagelasten onder de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) of Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD) verlicht worden. Banken moeten ESG-risico’s in toenemende mate in hun risicobeheer integreren en zullen daarover moeten rapporteren en publiceren.
Omdenken
De Britse inflatie is veel te hoog en de beleidsrente veel te laag. Dat klinkt misschien vreemd, maar als je ziet in welk regime we al meer dan zeventien jaar zitten, is deze bewering volstrekt logisch. Laat me uitleggen waarom.
Waarom een nul-allocatie in crypto moeilijk te verantwoorden is
Moet je in crypto beleggen? Een fundamentele vraag, die iedere belegger aangaat. In een paper van Ran Duchin, David H. Solomon, Jun Tu en Xi Wang komen ze tot een verrassende en provocerende conclusie.
De valkuil van de vermogensbelasting
Het klinkt zo mooi en eenvoudig: een belasting op grote vermogens die alleen de allerrijksten raakt en miljarden oplevert voor de staatskas. Een magische oplossing voor alle financiële problemen van de overheid. Maar waarom heeft nog geen land ter wereld succesvol zo’n belasting ingevoerd?
Dit kan (haast) niet goed aflopen
De Franse overheidsfinanciën bevinden zich op een onhoudbaar pad. Toen de euro startte, voldeed Frankrijk aan het criterium dat de overheidsschuld niet meer dan 60 procent bbp mocht zijn - zij het ‘net aan’. Inmiddels ligt het percentage boven 110 procent.