Han Dieperink

Het was een meesterplan. Met de Sustainable Finance Disclosure Regulation zou privaat kapitaal massaal naar groene investeringen stromen, de Green Deal gefinancierd worden, en Europa het goede voorbeeld geven aan de rest van de wereld. Geen vrijblijvende richtlijn, maar een ambitieus raamwerk dat de financiële sector zou disciplineren en greenwashing de kop zou indrukken.

De nervositeit rond AI-aandelen bereikte afgelopen week een kookpunt. Michael Burry plaatste shortposities op Nvidia en Palantir. Zijn bewering dat big tech-bedrijven met boekhoudtrucs hun winsten oppoetsen door afschrijvingen kunstmatig laag te houden, deed de markt schudden.

Er is volop discussie gaande of er sprake is van een zeepbel op het gebied van kunstmatige intelligentie. Belangrijk is de vraag of dit erg is.

Nederland staat aan de vooravond van een ingrijpende verandering op het gebied van de vermogensbelasting. In 2028 stappen we over van een systeem met fictief rendement naar de vermogensaanwasbelasting, waarbij belasting wordt geheven over het werkelijk behaalde rendement.

Het voorspellen van beleggingsrendementen blijft een fascinerend onderwerp voor zowel particuliere als institutionele beleggers. De traditionele benadering waarbij we vooral naar historische data kijken, heeft zijn beperkingen.

Politici beloven in campagnetijd graag cadeautjes aan de kiezer en willen die betalen door onder andere de vermogensbelasting te verhogen. Die belasting gaat al omhoog wanneer het nieuwe box 3-systeem in 2028 van start gaat. Kennelijk is dat nog niet genoeg; er wordt volop gepleit voor nog hogere belastingen op vermogen. Dat kan echter juist tot minder belastinginkomsten leiden, in plaats van meer.

De recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten maken één ding glashelder: president Donald Trump verdient de Nobelprijs voor de Vrede. Dit is de logische conclusie als we kijken naar wat de prijs zou móéten belonen: concrete vredesprestaties die levens redden.

Vorige week zat ik tijdens het Fondsevent in een volle zaal rond een metaforisch kampvuur. Vragen kwamen dit keer niet via de chat, maar als papieren vliegtuigjes die door de lucht zweefden. Sommige landden in het vuur en werden meteen beantwoord. Andere bleven liggen in de as. Tijd om die op te rapen.

Oktober heeft een slechte reputatie op de beurzen. De grootste crashes uit de geschiedenis – 1929, 1987 en 2008 – vonden allemaal plaats in oktober. Dit patroon lijkt geen toeval, maar het resultaat van structurele factoren die juist deze maand bijzonder volatiel maken.

De Federal Reserve verlaagde vorige week de rente van 4,25-4,50 procent naar 4,00-4,25 procent en zal op de resterende bijeenkomsten van het FOMC – het beleidsorgaan van de Fed – de rente verder verlagen. Dat terwijl de financiële condities al zijn verbeterd en er desondanks bijzonder veel liquiditeiten aan de zijlijn staan.