Jan Vergote

Een recent seminarie van het Hoover Instituut trok mijn aandacht: over het verschil tussen vraag- en aanbodschokken. Men onderzocht wat er gebeurt wanneer de globalisatie in één of andere richting evolueert, zoals na WO I of na de jaren zeventig. Enkele belangrijke lessen vallen alvast te trekken.

De aandelenbelegger, in het bijzonder de Europese, werd de voorbije decennia geconfronteerd met gebeurtenissen die in het geheugen blijven hangen. Eerst was er de internetcrisis, vervolgens de bankencrisis, dan de pandemie en tot slot - al is dit geen crisis - de Amerikaanse technologiestijging, die grotendeels aan Europa voorbijging. Men kan zich de vraag stellen op welke manier dit de psyche van de belegger tekent en daardoor zijn beleggingsgedrag beïnvloedt.

In plaats van China als boeman af te schilderen, moet Amerika dringend zijn eigen huishouden op orde brengen. Cruciaal in het tarievenverhaal is de structurele kloof tussen het Amerikaanse en Chinese spaargedrag.

Wie begin dit jaar Europa overwoog, zal het zich niet beklagen: met een verschil van 13 procent in euro-termen, uitgedrukt tot en met 7 april 2025, laat onze regio de Verenigde Staten ver achter zich. Het overwegen van Europa blijft aangewezen.

De persconferentie van Fed-voorzitter Jay Powell en zijn antwoorden op de vragen van financiële journalisten: ze tonen vooral een beeld van economische onzekerheid.

Er zijn vandaag weinig landen waar de convicties zo uitgesproken zijn als in China. Ze liggen in het verlengde van de Chinese ambities en noodwendigheden. Ik zie er drie heel concreet: technologie, consumptie en groene energie.

Verscheidene economieën heroriënteren hun handel richting geopolitiek meer verwante landen. Welke leerpunten kan de belegger eruit halen?

De Europese beurs zat de laatste jaren in het verdomhoekje, in het bijzonder de groene industrie. De pandemie, de oorlog en president Trump gooiden roet in het eten. Toch is er hoop voor deze bedrijven.

Het Verenigd Koninkrijk dreigt in een dodelijke schuldenspiraal verzeild te geraken, zo voorspelde hedgefondsmanager Ray Dalio (Bridgewater Associates) onlangs. Maar is dat pessimisme wel terecht?

Aan de start van een nieuw beursjaar is het nuttig het monetair beleid van de Amerikaanse Federal Reserve onder de loep te nemen. Ik doe dit aan de hand Powell’s antwoorden op kritische vragen van financiële journalisten. Wat zijn de leerpunten van zijn antwoorden?