Jeroen Blokland

APG heeft zijn rendement voor 2025 gepubliceerd en dat was niet best. Nu staat vast dat elke belegger zo nu en dan flinke tegenwind zal ervaren, maar wat mij opvalt is dat deze pensioenbelegger vrijwel geen wind van voren krijgt. Terwijl de reden voor het achterblijven toch verdacht veel lijkt op kuddegedrag, wat haaks staat op de wens om een actiever beleggingsbeleid te voeren.

Als er iets is dat de beleggingswereld kenmerkt, dan is het dat die vol zit met clichés, papegaaien en een enorme tegenzin als het gaat om verandering. Het is soms lachwekkend hoe beursexperts twintig jaar lang dezelfde oneliners produceren of je bedelven onder hun ‘beurswijsheden’.

De signalen dat burgers en bedrijven bereid zijn om hun land te verlaten als de belastingdruk maar hoog genoeg wordt, nemen zienderogen toe. Daarmee duwt een reeds 50 jaar oude economische theorie, die lange tijd als nietszeggend hersenspinseltje werd weggezet, zich pontificaal in de schijnwerpers.

De prijs van een vat ruwe olie spoot boven de 100-dollargrens uit toen de situatie in het Midden-Oosten verder escaleerde. Een kleine prijs die moet worden betaald, aldus de president van de Verenigde Staten. Ik vermoed echter dat Trump door een te smalle lens kijkt om de ware kosten van deze nieuwe militaire ingreep te bepalen - mocht hij daar überhaupt al naar kijken.

Nog voordat de beurshandel in maart op gang was gekomen, wisten we al dat deze maand de geschiedenisboeken in zou gaan. Je moet bovendien bijzonder creatief zijn om nu met een column te komen die niet raakt aan wat er in het Midden-Oosten gebeurt. Daarom het verwachte onderwerp, maar met een twist.

AI is niet per definitie een bubbel. Maar de investeringsgolf eromheen wel. Inmiddels zijn de eerste haarscheuren duidelijk te zien en kan een vergelijking met de aanloop naar de grote financiële crisis moeilijk worden ontkend.

Sinds de herverkiezing van Trump als president van de Verenigde Staten staat de wereld op scherp. Geopolitieke spanningen domineren de beurzen en de rol van de dollar staat opnieuw ter discussie. Toch heb ik moeite om dat te vertalen naar de gedachte dat dit hét moment is voor de euro om uit de voetsporen van de greenback te treden. Daarvoor zijn er te veel losse eindjes.

Hier in Milaan geldt tijdens de Olympische Spelen maar één ding: winnen. Geopolitiek is de strijd om de winst inmiddels tot een ongekend niveau opgetrokken. Maar of we ons daar in het rustieke Europa echt van bewust zijn, vraag ik me af.

Met een nieuwe Fed-voorzitter in aantocht, mits goedgekeurd door de Amerikaanse Senaat, leek het mij een goed moment om nog eens naar ‘de’ inflatie te kijken. En dan vooral naar inflatieverwachtingen, omdat die in hoge mate het gedrag van consumenten, maar ook van beleggers, bepalen. Wat ik zie, stemt bepaald niet gerust.

Vrijwel dagelijks verbaas ik me over hoe mensen bepaalde zaken gewoon niet willen zien. Op straat, in de politiek, maar ook op de financiële markten.