Jeroen Blokland analyseert in het oog springende, actuele grafieken over de financiële markten en macro-economie. Daarnaast is hij beheerder van het Blokland Smart Multi-Asset Fund, een fonds dat belegt in aandelen, goud en bitcoin.
De verborgen prijs van Trumps oorlog
De prijs van een vat ruwe olie spoot boven de 100-dollargrens uit toen de situatie in het Midden-Oosten verder escaleerde. Een kleine prijs die moet worden betaald, aldus de president van de Verenigde Staten. Ik vermoed echter dat Trump door een te smalle lens kijkt om de ware kosten van deze nieuwe militaire ingreep te bepalen - mocht hij daar überhaupt al naar kijken.
Is dit onze zoveelste laatste kans?
Nog voordat de beurshandel in maart op gang was gekomen, wisten we al dat deze maand de geschiedenisboeken in zou gaan. Je moet bovendien bijzonder creatief zijn om nu met een column te komen die niet raakt aan wat er in het Midden-Oosten gebeurt. Daarom het verwachte onderwerp, maar met een twist.
De contouren van een nieuwe kredietbubbel
AI is niet per definitie een bubbel. Maar de investeringsgolf eromheen wel. Inmiddels zijn de eerste haarscheuren duidelijk te zien en kan een vergelijking met de aanloop naar de grote financiële crisis moeilijk worden ontkend.
Als de euro valt
Sinds de herverkiezing van Trump als president van de Verenigde Staten staat de wereld op scherp. Geopolitieke spanningen domineren de beurzen en de rol van de dollar staat opnieuw ter discussie. Toch heb ik moeite om dat te vertalen naar de gedachte dat dit hét moment is voor de euro om uit de voetsporen van de greenback te treden. Daarvoor zijn er te veel losse eindjes.
Olympische gedachte
Hier in Milaan geldt tijdens de Olympische Spelen maar één ding: winnen. Geopolitiek is de strijd om de winst inmiddels tot een ongekend niveau opgetrokken. Maar of we ons daar in het rustieke Europa echt van bewust zijn, vraag ik me af.
Inflatiezorgen ongefilterd
Met een nieuwe Fed-voorzitter in aantocht, mits goedgekeurd door de Amerikaanse Senaat, leek het mij een goed moment om nog eens naar ‘de’ inflatie te kijken. En dan vooral naar inflatieverwachtingen, omdat die in hoge mate het gedrag van consumenten, maar ook van beleggers, bepalen. Wat ik zie, stemt bepaald niet gerust.
Het kiezen tussen twee kwaden is eenvoudiger dan ooit
Vrijwel dagelijks verbaas ik me over hoe mensen bepaalde zaken gewoon niet willen zien. Op straat, in de politiek, maar ook op de financiële markten.
Je verwacht het niet hé
Een onbeduidend Deens pensioenfonds gooit al zijn Amerikaanse staatsobligaties eruit. Financiële media duiken gretig op deze headline, want dat verwachten de meeste beleggers toch zomaar niet. Over de onderliggende structurele oorzaak, die weinig te maken heeft met een doorgeslagen president, hoor je ze toch een stuk minder.
De grafiek die beleggers liever niet zien
In de aanloop naar de senaatsverkiezingen later dit jaar maakt een presidentskandidaat rare sprongen. Nadat eerst even een president van een, op papier dan, soevereine staat werd weggeplukt en Groenland, eveneens op papier, zowat werd geannexeerd, moest ook de voorzitter van de Amerikaanse centrale bank eraan geloven.
Beter rasoptimist of permabear dan indexknuffelaar
Een nieuw jaar, een nieuwe ronde. Elk jaar kijk ik begin januari weer vol verwondering en verwarring naar de verwachtingen voor aandelen van de grote financiële huizen. En dan vooral naar de geprojecteerde rendementen, die steevast pal tegen het langetermijngemiddelde aanliggen. Daarvan weet je namelijk vrijwel zeker dat ze niet uitkomen.