Jeroen Blokland

We zitten op een kruispunt als het gaat om binnenkomende macrodata. Waar lang werd gehoopt op wat tegenvallende cijfers die de Federal Reserve het laatste zetje moesten geven om van het “higher-for-longer”-geloof af te stappen, is goed nieuws nu weer “gewoon” goed nieuws.

Nee, mijn column deze week gaat niet over het Duitse voetbalelftal dat in de kwartfinale van het Europees kampioenschap voetbal werd uitgeschakeld door - inmiddels finalist - Spanje. Wel schrijf ik deze column vóór de halve finale van Oranje, dus als ik die wedstrijd hiermee “jinxe”, bied ik alvast mijn excuses aan.

Ik zal de eerste zijn die bevestigt dat beleggers hun portefeuille moeten spreiden. Maar dan wel over beleggingscategorieën waarvan objectief kan worden vastgesteld dat ze bijdragen aan diversificatie.

Nu Amerika dit jaar nog maar eens op een exorbitant begrotingstekort van 7 procent van het BBP afkoerst, schieten de alarmerende schuldenplaatjes als paddenstoelen uit de grond. Van een Amerikaans faillissement zal het niet zomaar komen, maar de gevolgen zijn desondanks groot voor beleggers.

Financiële markten en economieën zijn vaak ondoorgrondelijk. Daar heb je het, als belegger, maar mee te doen. Toch neemt niet iedereen daar genoegen mee, met als gevolg dat je regelmatig “vreemde” (ik hou me hier in qua woordkeuze) argumentaties voorbij ziet komen.

Volgens de traditionele media waren veel mensen geschokt door de uitslag van de Europese verkiezingen. Ook de Europese financiële markten gingen op de knieën, veelal verklaard door de felle ruk naar rechts. Maar dat is toch vooral een stok zoeken om de hond mee te slaan.

De aandelenbeurzen hebben een fantastische rally achter de rug. En hoewel ik volledig voor stijgende koersen ben, was het soms ook een beetje saai. Maar met de laatste serie macrocijfers wordt het allemaal weer wat spannender, met waarschijnlijk een goede afloop als resultaat.

Ik ben de afgelopen twaalf maanden, zo niet langer, regelmatig uitgemaakt voor een “permabear”. Want ook al stoomde met name de Amerikaanse economie flink door, de kans op een recessie is volgens mij nooit nul geweest. 

De aandelenbeurzen hebben een fantastische rally achter de rug. En hoewel ik volledig voor stijgende koersen ben, was het soms ook een beetje saai. Maar met de laatste serie macrocijfers wordt het allemaal weer wat spannender, met waarschijnlijk een goede afloop als resultaat.

Ik ben de afgelopen twaalf maanden, zo niet langer, regelmatig uitgemaakt voor een “permabear”. Want ook al stoomde met name de Amerikaanse economie flink door, de kans op een recessie is volgens mij nooit nul geweest. 

De Amerikaanse huizenprijzen zijn in de afgelopen twaalf maanden met meer dan 6 procent gestegen.

De Amerikaanse huizenprijzen zijn in de afgelopen twaalf maanden met meer dan 6 procent gestegen. Dat betekent dat de waarde van een huis nu bijna 3 procent boven de piek van juni 2022 ligt, toen de Federal Reserve vanwege de uit de hand lopende inflatie het tempo van de renteverhogingen moest opschroeven om niet nog verder “behind the curve” te geraken. De oude huizenprijsmodellen werken niet meer!