Opinie

De aanhoudende druk op renteniveaus in veel ontwikkelde markten heeft erin geresulteerd dat beleggen in schatkistpapier nog amper lonend is. Moeten we vrezen dat obligatiemarkten structureel van karakter aan het veranderen zijn? 

De laatste weken zijn de opkomende economieën niet meer in trek bij beleggers. Er verschuiven beleggingen van Azië naar de Verenigde Staten, omdat er verwacht wordt dat de groei in de VS aantrekt.

Regelmatig in dit soort columns komen er mensen naar voren die zich uitspreken tegen het gebruik van marktwaarderingen voor pensioenfondsen of verzekeraars.

Verschillende regeringen hebben ingezet op de ontwikkeling van Nederland als kennisland. Toch lijkt het alsof we steeds verder afdrijven van dit doel, zoals recentelijk nog geïllustreerd door het dreigende vertrek van MSD uit Oss en door het langzaam afzakken van ons land op de betreffende ranglijsten.

Tijdens het World Economic Forum in Davos begin dit jaar wist een Goldman Sachs-bankier te melden dat het strenger reguleren van het bankwezen zou kunnen leiden tot de volgende financiële crisis.

Veel Europese beleggers mijden Amerikaanse aandelen. Een gemiste kans, omdat die effecten veel te bieden hebben.

Over de kapitaalmarkten worden veel beweringen gedaan die intuïtief aannemelijk klinken, maar vrijwel niet te verifiëren zijn. Het valt daarbij op dat veel van dergelijke beweringen gerelateerd zijn aan de mechanismes van vraag en aanbod en aan de wereldwijde kapitaalstromen.

Raghuram Rajan behoort tot het selecte groepje topeconomen dat de financiële crisis zag aankomen en hier actief tegen waarschuwde. Hij is de voormalige Chief Economist van het Internationaal Monetair Fonds  en tegenwoordig hoogleraar aan de universiteit van Chicago.

Japan is een doorn in mijn oog, omdat het maar geen duurzaam herstel wil laten zien.

U kent natuurlijk allemaal de stappenboeken: The Seven Habits of Effective People (Covey 1989) of From Good to Great (Collins 1995) om maar een aantal beroemde voorbeelden te noemen.