Opinie

Een nieuw jaar, een nieuwe ronde. Elk jaar kijk ik begin januari weer vol verwondering en verwarring naar de verwachtingen voor aandelen van de grote financiële huizen. En dan vooral naar de geprojecteerde rendementen, die steevast pal tegen het langetermijngemiddelde aanliggen. Daarvan weet je namelijk vrijwel zeker dat ze niet uitkomen.

In deze snel veranderende tijden kan het nuttig zijn midden alle ruis enkele referentiepunten te hebben ter oriëntatie. Welke financiële statistiek gaan onze columnisten dit jaar nauwlettend in de gaten houden?

Wat als AI niet een substituut is voor arbeid, maar een complement? In de medische sector gaat AI helpen om medicaties en behandelingen niet meer alleen af te stemmen op leeftijd en gewicht van de patiënt maar op veel meer karakteristieken. Met AI als een complement voor arbeid kan de opgaande trend in de beurs langer doorzetten. Sommige analisten zien zelfs een lange opgaande golf die doet denken aan de Kondratiev-cyclus.

Veel fondsenbeheerders zijn overwogen in de groeilanden. Zelf ben ik reeds drie jaar overwogen. China is cruciaal in dit verhaal. Met een gewicht van 30 procent zal het mee het succes bepalen van deze strategie. Tijd om mijn overwogen positie in China toe te lichten.

EEOC-interimvoorzitter Andrea Lucas heeft witte mannen die zich op het werk gediscrimineerd voelen opgeroepen om een federale klacht in te dienen. ‘Ben je een witte man die op het werk is benadeeld vanwege je ras of geslacht? Dan kun je mogelijk geld terugkrijgen’, zegt Lucas in een video. Wees er snel bij, is het devies.

De eerste beursdag van 2026 liet er geen gras over groeien. Terwijl menig belegger nog bijkwam van de champagne, schoten chipfondsen wereldwijd omhoog en zetten nieuwe records neer.

Sinds de jaren tachtig houd ik rendementen van Nederlandse aandelen en obligaties bij; met 2025 erbij beslaat die reeks nu 104 jaar.

Strategen, economen en andere analisten laten hun licht schijnen op wat het nieuwe jaar brengen zal. Eerlijk gezegd vind ik het altijd een enorme worsteling om al die bespiegelingen tot mij te nemen. Aan het einde van weer een ‘outlook’ vraag ik mij vaak af wat ik er wijzer van ben geworden.

Onlangs was ik in Denemarken voor werk. Onder andere bij Planetary Responsibility Foundation, een bijzondere stichting die investeert in projecten die natuur en biodiversiteit beschermen en herstellen. Het is geen filantropische stichting, de activiteiten moeten ook een financieel rendement genereren om ook de lange termijn financiële duurzaamheid te borgen.

Er is iets vreemds aan de hand. De Amerikaanse economie groeit, maar er komen geen banen bij. Sterker nog: de werkloosheid stijgt naar 4,6 procent. Normaal gesproken werkt het zo: eerst komen de banen, dan de lonen, dan de bestedingen. Nu is die volgorde omgedraaid.