Opinie

Begin december presenteerde voormalig ASML-CEO Peter Wennink zijn ‘Nederlandse Draghi-rapport’ over de toekomstige welvaart van Nederland. Nederland moet volgens Wennink flink bijsturen en strategisch investeren om economisch relevant te blijven en onze welvaart op peil te houden.

De democraten staan op winst voor het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden in 2026. Voor de markt doorgaans ruis, maar zelfs de meest overtuigde progressief moet toegeven dat de timing deze keer waardeloos is. Beleggers hadden het net zo gezellig.

Doorgewinterde beleggers, vooral zij die de pijn van verlies lijden kennen, weten het. Wanneer omstandigheden zich voordoen die in het verleden tot verliezen hebben geleid, kan de gedachte ‘this time is different’ kostbaar zijn. Doorgaans doen beleggers er dan goed aan om een uitspraak die aan Mark Twain wordt toegeschreven ter harte te nemen: ‘History doesn’t repeat itself but it rhymes’.

Rijkhalzend werd er uitgekeken naar een nieuw Amerikaans banenmarktcijfer. En niet alleen omdat de stroom macrodata uit de Verenigde Staten nog altijd achterloopt als gevolg van de shutdown. De Amerikaanse arbeidsmarkt is wat nog de echte reden dat de rente weer met een kwartje omlaag ging, kan verbloemen. Maar ook deze vlieger gaat niet op.

Op de financiële markten wordt 2026 niet alleen een jaar van economische normalisatie, maar ook een test voor het institutionele weefsel van de Amerikaanse monetaire politiek. De hernieuwde politieke polarisatie én het aanstaande aflopen van het mandaat van centraal bankier Jerome Powell creëren een zeldzame samenloop van onzekerheid voor de komende tijd.

De Fed-voorzitter verlaagde de beleidsrente vorige week met een kwart procent, zij het met frisse tegenzin.

Dit is mijn laatste bijdrage als columnist van Investment Officer. Vier jaar lang schreef ik over de onroerendgoedmarkt, met soms een bescheiden uitstapje naar de macro-economie. In deze slotcolumn neem ik u graag mee naar wat voor velen van u de heilige graal zal zijn van de woningmarkt: de hypotheekrenteaftrek.

Vorige week schoot het Chinese handelsoverschot voor het eerst door de grens van duizend miljard dollar. Alleen al in de eerste elf maanden van 2025 exporteerde China dus voor een biljoen dollar meer dan het importeerde. Het is een mijlpaal die zowel de exportkracht van de Chinese industrie illustreert, als de diepe problemen in het Chinese groeimodel blootlegt en die de roep om protectionisme in de rest van de wereld verder zal aanwakkeren.

Afgelopen tijd is er veel gesproken over de risico’s voor financiële stabiliteit door private credit. Verschillende toezichthouders stellen daarom dat deze sector regulering nodig heeft. Dit past in een trend: er dreigt een misstand binnen de financiële sector en de overheid volgt met een regelreflex.

De Europese verontwaardiging was niet van de lucht. Wat denkt die Trump wel niet? Dat hij ons in zijn National Security Strategy wel even de les kan lezen? Waar bemoeit hij zich mee?